slogan

Real life: 'Hij zou nooit bij zijn gezin weggaan, ik was er om zijn ego op te krikken'

Het klinkt cliché: een affaire met de nanny. Maar voor Lana (24) werd het realiteit. Ze viel als een blok voor de vader van haar oppaskinderen.

Baantje

"Ik keek Frank aan en ineens wist ik het. Hij wilde me. Ik kon het in zijn ogen zien en horen in zijn stem. Normaal was zijn manier van spreken mannelijk en zelfverzekerd. Nu klonk hij anders. Nerveus. Natuurlijk wist ik dat een affaire beginnen met een man die twee keer zo oud is, geen geweldig idee is. Vooral niet als hij getrouwd is, en je voor zijn vrouw werkt. Ik zocht een baantje en via via kwam ik terecht bij een rijk koppel in het Gooi dat een kindermeisje zocht. Toen ik op gesprek ging, werd ik verliefd op Emma: een schattig meisje van vijf met donkere krullen, en op haar twee jaar oudere broertje Maurits. En verder was er nog Juul, de vijftienjarige dochter uit Franks eerste huwelijk. Zij was er alleen in de weekenden en bracht die zoveel mogelijk door liggend aan het zwembad of op haar bed, meestal met een donkere zonnebril op. Juul was nogal gesloten van aard. Maar dat was geen probleem, omdat ik vooral was aangenomen om voor Emma en Maurits te zorgen.”

Knappe zakenman

"Frank zorgde er direct voor dat ik me op mijn gemak voelde. Ik vond hem knap, maar het kwam niet in me op dat hij interesse in mij zou kunnen hebben. Hij was minstens veertig, ik net tweeëntwintig. En hij was gelukkig getrouwd met een mooie, elegante vrouw die er niet alleen uitzag als een fotomodel, maar ook nog eens aan het hoofd stond van hun goedlopende zaak die luxueuze vakantievilla’s verhuurt. Liesbeth was wat afstandelijker dan Frank. Maar, bedacht ik me, ik was niet op zoek naar een nieuwe BFF, maar naar een lucratief baantje. In diezelfde periode begon mijn vriend Bob aan een nieuwe studie. Hij werd lid van het corps, en eerlijk gezegd vond ik de brallerige vrienden die hij daar maakte verschrikkelijk. Een stel twintigjarige hooligans die dronken van een balkon springen om te vieren dat ze eindelijk het ouderlijk huis hebben verlaten, vind ik niet grappig maar bloedirritant. Bob vond zijn nieuwe crowd echter geweldig. Daardoor begon ik hem anders te bekijken. Vooral nu ik in de nabijheid van een knappe, bemiddelde zakenman verkeerde die in een mooie auto reed, ruimhartig doneerde aan doelen voor zielige kinderen, alles wist over goede wijn en politiek en ook nog eens een fantastische vader was.”

Onschuldige crush

“Ik betrapte me erop dat ik redenen zocht om een praatje met Frank aan te knopen. En ik begon me er steeds meer op te verheugen om ’s avonds te babysitten zodat ik hem nog even kon zien. Het was een onschuldige crush. Het kwam niet bij me op dat een man als hij interesse in mij kon hebben. Dus de keer dat hij zijn hand net iets te lang op mijn schouder liet rusten, en met een vinger langs mijn wang streelde toen ik gedag zei voor de avond, was vast iets waar ik te veel achter zocht. Toch reed ik naar huis met een horde vlinders in mijn buik. De dagen erna raakte ik ervan overtuigd dat ik het me had ingebeeld. Totdat we met een groepje iets gingen drinken om Franks verjaardag te vieren. Liesbeth was er niet bij. Ze zat een paar dagen in Frankrijk om een nieuw verhuurobject te bekijken en zou het weekend erop met Frank naar Ibiza vliegen om zijn verjaardag te vieren. Omdat hij de dag niet ongemerkt voorbij wilde laten gaan, trakteerde hij op een borrel. Het was heel gezellig, tot iedereen één voor één naar huis ging. En Frank en ik samen overbleven. Na een aantal minuten van ongemakkelijk proberen een gesprek op gang te houden, pakte Frank plotseling mijn gezicht tussen zijn handen, schraapte zijn keel en zei: ‘Ik denk dat ik verliefd op je ben.’ En toen kuste hij me."

Het hele interview lees je in de allereerste Grazia Kids die vandaag in de winkel ligt!

Tekst: Vivienne Groenewoud Beeld: iStock