slogan

Onenightstand... Turkish Delight

Iedere week in Grazia: een avontuur dat – om wat voor reden dan ook – slechts één nacht duurde. Deze keer het verhaal van Lian (24). 

Turkse Rivièra

"Het liep begin dit jaar niet zo lekker tussen mij en mijn vriend Stefan. Toen mijn ouders vertelden dat ze in het voorjaar een weekje naar de zon wilden, vroeg ik of ik mee mocht. Ik kon wel wat zonnestralen en tijd om na te denken gebruiken. Zo gezegd zo gedaan: we boekten een luxe hotel aan de Turkse Rivièra, ik had mijn eigen kamer en het all inclusive-bandje om mijn pols deed de rest. Bij het hotel hoorde een compleet entertainmentteam, vooral bestaande uit knappe, mannelijke twenty-somethings die zich zeven dagen per week – van de aquarobics in de ochtend tot de macarena ’s avonds in de resortdisco – in het zweet werkten. Zo ook Ibrahim: een gespierde local die me minstens vijf keer per dag van m’n zwembadstoel probeerde te lullen om mee te gaan boogschieten/volleyballen/pottenbakken. Zonder succes. Toen hij op de laatste dag voor de zoveelste keer vroeg of ik écht niet mee wilde doen aan een potje midgetgolf, ging ik overstag."

Intiem

"Er had zich verder alleen een ouder koppel aangemeld, dus Ibrahim had vooral aandacht voor mij. Ik vermoedde dat hij nog wel meer ‘projectjes’ had rondlopen op het resort, maar voelde me toch gevleid. Hij was oprecht geïnteresseerd in alles wat ik vertelde en dat was wat ik miste bij Stefan. Die avond organiseerde het hotel een strandfeest. Het was een bizarre mix van krijsende koters, ouders die ze straal negeerden en limbodansende vijftigplussers. Ik voelde me enigszins verloren in mijn sexy zomerjurkje over mijn bikini. Ibrahim kwam na het uitdelen van de marshmallows naar me toe en we raakten bij het kampvuur verzeild in een intiem gesprek over liefde, verleiding en trouw. Mijn ouders taaiden af, en Ibrahim en ik hadden alleen nog oog voor elkaar. Hij vroeg of ik een stukje mee ging wandelen."

Hypnotiserend

"We liepen door het zand tot we niemand meer zagen. Bij een palmboom hielden we stil en kuste Ibrahim me. Ik knoopte zijn overhemd open zodat ik zijn goddelijke lichaam kon aanraken, trok het uit en spreidde het uit op het strand. Ik liet mijn jurkje langs mijn benen glijden, waarna Ibrahim de touwtjes van mijn bikini vakkundig lostrok. Poedelnaakt ging ik op zijn blouse liggen, waarna ook hij zijn zwembroek uittrok en voor me kwam zitten. Hij zei niets, maar ademde zwaar terwijl hij een condoom om deed en zich bij me naar binnen duwde. In no time was het een puinhoop. Overal zat zand. In mijn mond, op mijn borsten, tussen mijn benen. Toch was het op de één of andere manier ook bizar opwindend, omdat we ieder moment betrapt konden worden. En de sterrenhemel boven me en het geluid van de golven werkten hypnotiserend. Ibrahim was een machine: een geolied apparaat met een missie."

Zandkorrels

"De langzaam versnellende stoten van zijn heupen tegen mijn onderlijf vormden het enige contact dat onze lichamen hadden. Maar het duurde lang voordat hij klaarkwam en ik moest op mijn lip bijten vanwege het schurende gevoel van het zand. Toen hij daarna aanstalten maakte om mij met zijn hand ook nog naar een hoogtepunt te helpen, zei ik dat ik liever terugging. Ik had genoeg zandkorrels gevoeld. Op het strand heb ik geen seconde aan Stefan gedacht, maar terug op mijn hotelkamer sloeg de paniek toe. Ik realiseerde me dat we aan onze relatie moesten werken, maar dat ik hem miste, duizend keer liever sex met hem had, dan met Ibrahim. Toen ik de volgende dag op Schiphol landde en Stefan weer zag, vloog ik hem huilend in de armen. Ik heb hem niets verteld, maar investeer sinds die dag wel weer vol in onze relatie."