slogan

Margaret Lazaros maakte de aanslag in New York mee

11 september 2001: de dag die bij velen in het geheugen geschrift staat als een gitzwarte dag. Op die dag vlogen er in de ochtend twee vliegtuigen door de Twin Towers, wat het leven van veel mensen volledig op zijn kop zette. Margaret Lazaros maakte alles van dichtbij mee…

Paniek

Ze was die ochtend onderweg om haar tienerdochter Megan naar school te brengen, maar dat ritje kreeg opeens een hele andere wending. “Ze zei uit het niets: ‘Mama, ik wil niet naar school. Ik weet niet waarom, maar ik wil gewoon niet’. Het was iets dat ze nog nooit eerder had gezegd. Ook niet toen ze een paar jaar daarvoor chemotherapie onderging voor haar leukemie”.

Toen ze haar dochter eenmaal toch naar school had gebracht, haastte ze zich naar haar werk in één van de torens. “Ik was wat aan het kletsen met twee collega’s toen het eerste vliegtuig recht in ons gebouw vloog. Het was zo intens en ik keek gelijk omhoog om te kijken of het plafond naar beneden zakte, maar dit was niet het geval. Ik begon gelijk te schreeuwen dat we hier zo snel mogelijk weg moesten”.

Lees ook: Sarah overleefde de aanslag in Nice: 'Overal lagen lichamen, het was afschuwelijk'

Ontsnapping

Margaret wist niet hoe snel ze haar spullen moest pakken en besloot samen met collega’s naar de trappengang te rennen. “Op een gegeven moment kwam de brandweer naar boven. We vroegen waar ze heen gingen en ze antwoorden dat ze naar boven ging om te kijken waar de brand was. We wisten toen niet dat deze mensen nooit meer levend naar buiten zouden komen”.

Het duurde maar liefst 45 minuten om twintig verdiepingen naar beneden te gaan. Margaret en haar collega's hadden toen ook niet door dat er inmiddels een ander vliegtuig recht de tweede toren in was gevlogen. "Eenmaal beneden aangekomen, zochten we de weg naar buiten. Toen we eenmaal buiten waren, riep een man 'Ren en kijk niet achterom'. Margaret bleek op het juiste moment te zijn ontsnapt, want niet veel later zag ze het hele gebouw instorten.

Dankbaar

"Ik weet niet waarom ik diegene ben die het overleefd heb en er die dag zoveel anderen zijn omgekomen. Ik herinner me kinderen die de dag erna hun ouders gingen zoeken, maar ze nooit hebben teruggevonden. Ik ben zo dankbaar dat ik mijn familie en vrienden nog heb. Ik zal nooit vergeten wat er die dag gebeurd is en alle dierbaren die we die dag verloren zijn", aldus Margaret.

Bron: Refinery29 Beeld: iStock