Bizarre souvenirs: 4 lezeressen delen hun meest schokkende vakantieverhalen

Een vakantie is all fun and games, tot je thuiskomt en een nogal, eh, onverwacht souvenir hebt meegenomen. Van baby’s tot trauma’s: dit zijn de raarste dingen waar deze lezers wel of juist niet mee thuiskwamen. Eerder deelden we al een aantal horrorvakanties, maar er zijn er nog veel meer.

Verstoppertje

Denise: "Na een autorit van ruim zes uur naar West-Frankrijk, was de nood behoorlijk hoog. Gelukkig waren mijn vriendin en ik al bijna in onze geboekte AirBnB, waar een schone wc op mij wachtte. Snel dropte ik mijn nummer twee. Ik had er alleen geen rekening mee gehouden dat de rioolafvoer in Franse toiletten nogal… smal is. Mijn dikke drukker had de hele wc verstopt, op de eerste dag van mijn vakantie. Het lukte niet om het toilet weer te ontstoppen, dus probeerde ik de dagen erna maar zoveel mogelijk buitenshuis te poepen. Als dat niet lukte, kakte ik in een boodschappentas die ik in de prullenbak voor de AirBnB weggooide. Die walk of shame heb ik zeker drie keer gemaakt. Want ja, als je moet, dan moet je. Ik durfde aan de eigenaar niet op te biechten dat ik haar hele wc had volgeplamuurd, en vertrok op mijn laatste vakantiedag zonder iets te melden. Helaas heeft ze de verstopping toch opgemerkt, een paar dagen later volgde de rekening voor de loodgieterskosten van 160 euro.”

Verrassingsbaby

Tamara: "Als vijftienjarige werd ik op vakantie tot over mijn oren verliefd op een Tunesische jongen. Het bleek geen vakantieliefde: thuis schreven we elkaar romantische brieven en hielden we contact. Met een bonzend hart en een buik vol vlinders, ging ik het jaar erop met mijn moeder terug naar hetzelfde hotel om hem weer te zien. We waren nog net zo verliefd en het was een heerlijke vakantie."

"Op mijn achttiende mocht ik voor het eerst alleen naar hem toe. Zijn familie had ik inmiddels ook ontmoet, en alles voelde goed. Elk jaar bezocht ik hem in de zomer trouw, tot het jaar dat ik twintig werd. Ik was volwassen en daardoor was mijn liefde voor hem ineens flink bekoeld. Maar mijn vakantie van drie weken naar Tunesië stond al gepland. Ik besloot het te zien als een afscheidsreis en er het beste van te maken. En in dat kader dacht ik: ach, een laatste keer afscheidsseks kan er ook wel vanaf."

"Aan het einde van de vakantie voelde ik me ’s nachts vreemd. Ik verging van de honger en at midden in de nacht een halfvolle pan eten die nog op het aanrecht stond leeg. Ik zocht daar niks achter, tot ik bij thuiskomst niet ongesteld werd. Ineens ging er een lampje branden. Ik ging naar de gynaecoloog en bleek al zes weken zwanger. Mijn ex reageerde heel slecht op mijn zwangerschap, dus ik was blij dat ik de relatie had verbroken."

"Inmiddels heb ik een gezonde zoon, maar mijn moeder heeft me met klem gevraagd of ik nooit meer op vakantie naar Tunesië wil gaan. Ze is veel te bang voor waar ik de volgende keer mee thuiskom.”

Boeteparade

Maria: "Met mijn zus en zoon maakte ik een trip met de auto richting Kroatië. We zouden wel zien waar we zouden belanden. Het was voor het eerst in m’n leven dat ik zo’n spontane reis maakte. In een auto vol gezelligheid reden we ’s avonds over de Franse snelweg. Tot ik opeens verblind werd door een flits. Kak, een boete, dat kon niet missen. Ik kon er nog om lachen en lette de rest van de autorit goed op mijn snelheid. Dat mocht alleen niet baten, want toen ik weer thuis was, vielen er in de weken daarna zes witte enveloppen met een paarse streep op de mat. Zes stuks! Niet alleen in Frankrijk had ik twee keer een paar kilometer per uur te hard gereden, maar ook in Duitsland, Italië, Oostenrijk en België. De totale schade: 341,90 euro. Ik spaarde geen souvenirs uit elk land waar we waren geweest, maar boetes. Ik raad het niet aan.”

Gepakt door de maffia

Melissa: "Samen met een vriendin boekte ik een AirBnB op dertig minuten lopen van het centrum van Napels. Ik wist heus wel dat er veel maffiosi-wijken in Napels zijn, maar hoe groot was de kans nou dat wij precies daar terecht zouden komen? Op onze eerste avond gingen we lekker uit eten en tafelden we lang na. Op een deelfiets gingen we weer huiswaarts. Ik zat achterop en navigeerde met de telefoon van mijn vriendin – mijn telefoon was leeg –, zij fietste. Op een groot kruispunt stopten we, omdat ik twijfelde welke kant we op moesten. Toen ging het mis."

"Een man sprak ons aan. Terwijl mijn vriendin en ik zijn kant op keken, benaderde een andere man ons van achter. Hij rukte haar telefoon uit mijn hand en rende weg. ‘Shit, je telefoon!’ schreeuwde ik naar mijn vriendin, waarop zij die fiets dropte en als een idioot achter hem aansprintte. In een reflex rende ik er ook achteraan. Mijn vriendin en de dief liepen alleen een tandje harder en ik verloor haar uit het oog. Daar stond ik dan: helemaal alleen op een donker plein in Napels om half drie ’s nachts, met een lege telefoon. Ik zag allemaal louche figuren die ik niet vertrouwde."

"Ik stond al twintig minuten te dubben toen er toevallig een marechausseeauto en politieauto kwamen aangereden. Zij stuurden me meteen terug naar het kruispunt, op dit plein was het veel te onveilig. Toen ik daar aankwam, zag ik mijn vriendin in een zijstraat. We renden keihard à la All you need is love naar elkaar toe. En ze had nog meer goed nieuws! ‘Ik heb m’n telefoon weer terug’, zei ze. Ze had die dief gewoon geconfronteerd en haar telefoon teruggepakt."

"De volgende dag deden we aangifte. Helaas heeft deze gebeurtenis wel een heel vervelend souvenir bij me achtergelaten: ik ben nog een maand of vier extreem angstig geweest als ik bijvoorbeeld ’s avonds in Nederland de hond uitliet. Later las ik dat in diezelfde wijk twee jonge meisjes zijn verkracht en een toerist was doodgestoken. Ik had heel veel flashbacks naar de beroving. Inmiddels heb ik gelukkig geen last meer van deze gebeurtenis, maar het was extreem heftig om mee te maken.”