De bizarste souvenirs: Deze vakanties liepen compleet anders af dan gepland

Een vakantie is all fun and games, tot je thuiskomt en een nogal, eh, onverwacht souvenir hebt meegenomen. Van baby’s tot trauma’s: dit zijn de raarste dingen waar deze lezers wel of juist niet mee thuiskwamen.

Eeuwig aandenken

Esther: "De olympische bobsleebaan die vlak bij mijn vakantieadres stond, was in de zomer geopend als toeristische attractie. Je kon er keihard vanaf sjezen op een karretje met wielen. Het zag er leuk uit, maar binnen een minuut was je al beneden. Een minuutje plezier voor veel geld, had ik dat ervoor over? Na even dubben ging ik er toch voor. Het was tenslotte vakantie."

"Meteen toen het karretje van de baan werd geduwd, voelde ik dat dit wel héél snel ging. Door de loeizware helm die ik op moest, klapte mijn nek keihard dubbel. Kotsmisselijk van de pijn stapte ik een minuut later weer uit de kar. Omdat de pijn bleef aanhouden, ben ik thuis toch naar de huisarts gegaan. Het bleek dat ik een whiplash aan het ritje had overgehouden... Daar was ik mooi klaar mee!”

Spaans avontuur

Noa: “Op de laatste dag van onze vakantie op Mallorca maakten mijn beste vriendin en ik nog een strandwandeling. Met blote voeten lekker door het zand struinen was het idee, tot mijn dikke teen ineens veel pijn deed. Geschrokken tilde ik mijn voet op. Shit, een groot stuk glas stak uit de zijkant van mijn teen. Het bloed gutste eruit. Snel schoot de strandwacht te hulp, die een ambulance voor me belde. Terwijl ik de ambulance instrompelde, viel mijn vriendin bijna flauw van al het bloed. In het ziekenhuis bleek het gelukkig mee te vallen en kreeg ik vier hechtingen. Ik hield er een litteken aan de zijkant van mijn teen aan over. Dat zie ik maar als een klein souvenir aan ons Spaanse avontuur.”

Summer 'Glow'

Sanny: “Ik had een heerlijke chillvakantie aan de Spaanse Costa Dorada toen ik besloot om ’s ochtends een stuk hard te lopen langs de kust. Ondanks dat ik er vroeg bij was, was het al behoorlijk warm. Dus toen ik tien kilometer in de benen had, vond ik het mooi geweest en nam ik een plons in de zee. Heerlijk! Wat een goed begin van de dag was dit."

"Tot een halfuur na mijn duik mijn nek en borst begonnen te kriebelen. Er popten overal kleine, rode bultjes op. Het stelde vast niks voor, dacht ik nog. Maar de jeuk bleef aanhouden en werd alleen maar erger. Inmiddels zaten mijn nek en borst onder de dikke, rode plakkaten. De jeuk trok omhoog richting mijn kaak en gezicht. Toen ik in de spiegel keek, schrok ik me rot: mijn gezicht was opgezwollen. Ook ging het ademhalen steeds moeilijker."

"Met de seconde werd ik benauwder. Oei, dit was foute boel. Snel reed ik met mijn auto naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis in een aftands dorpje, waar de arts een allergische reactie constateerde. Ik moest meteen m’n broek omlaagtrekken en kreeg een prik in mijn bil met een hoge dosis prednison. Voor de zekerheid werd ik een paar uur opgenomen. Toen de zwelling verminderde, mocht ik terug naar mijn vakantieadres. Bepakt en bezakt met een rits aan pillen en zalfjes kwam ik aan in het huisje. Waar ik nou precies zo heftig op reageerde? Dat weet ik nog steeds niet. Maar helaas zat ik de rest van de twee weken nog aan de prednison en ook thuis mocht ik door met de medicijnkuur. Niet echt de vakantie die ik voor ogen had..."

Draagmoeder

Gerranda: “Ik volgde een yogales op het strand op Curaçao toen een vlieg in mijn been prikte. Het was een vervelend en scherp gevoel, maar ik besteedde er verder weinig aandacht aan. Een paar uur later ging de plek ontzettend branden en zwol mijn been steeds verder op. De plek werd groter en groter, en deed veel pijn. Ik had sterk het gevoel dat er ‘iets’ uit mijn been moest."

"Een aantal dagen later ging ik uiteindelijk naar het ziekenhuis, want mijn been bleef pijn doen. Artsen maakten een snee erin en toen zagen we het: een moedervlieg had zich in mijn been genesteld. Ze kwam eruit in twee stukken. En ze was niet alleen... Inmiddels had ze honderden eitjes gelegd in mijn been die allemaal waren uitgekomen. Tijdens mijn vakantie was ik dus – zonder dat ik het wist – draagmoeder geworden. De volgende keer sla ik dit avontuur toch maar over.”

B&B vol ellende

Emma: “Vorig jaar ging ik met mijn toenmalige partner op vakantie naar Kreta. Lekker een week zon, strand en lekker eten. Ik had er zo’n zin in. Terwijl hij op de kamer aan het eind van de middag een dutje deed, zocht ik via ChatGPT op zijn telefoon – de mijne was leeg – naar leuke boottochten. Toen ik de app opende, las ik dat hij had gevraagd: ‘Komt een verwijderde e-mail nog steeds aan bij de ontvanger?’ Ik kreeg meteen een raar gevoel in mijn buik en opende zijn mailbox. Ik ging naar de prullenbak, en ja hoor: een e-mail naar zijn ex."

"Daarin stond dat hij haar wilde zien. Hij had zijn telefoonnummer neergezet en vroeg haar hem te bellen. Ik vluchtte de kamer uit en belde met trillende handen mijn beste vriendin. Samen kwamen we tot de conclusie dat ik dit niet kon accepteren. We maakten een plan: terwijl hij sliep, zou ik mijn spullen inpakken. Zij boekte intussen een ticket terug voor mij. Alleen werd hij wakker toen ik nog bezig was met inpakken. Ik zei dat ik alvast een tafeltje in het restaurant verderop voor ons bezet zou houden en liep de deur uit."

"Hij kreeg argwaan en volgde me naar buiten. Hij zag me in een taxi stappen en riep me, maar ik keek niet meer om. Al snel leek hij door te hebben wat de reden was van mijn vertrek. Hij belde me continu en stuurde hysterische voicememo’s waarop hij huilde. Mijn beste vriendin coachte me daardoorheen. In een waas en vol adrenaline en ongeloof dat mijn relatie van vijf jaar voorbij was, vloog ik naar huis. Hij woonde bij mij in, dus thuis heb ik met mijn vriendin al zijn spullen gepakt en naar een opslag gebracht. Mijn ex heb ik nooit meer gesproken. Het zou toch niks meer uitmaken wat hij te zeggen zou hebben.”

Bekijk ook

Holiday from hell: 'Al schreeuwend werd ze gearresteerd en meegenomen' | Grazia

Blijvertje

Daantje: “In de buurt van mijn hotel was een arcadehal met onder andere een boksbal, zo eentje die je ook wel ziet op de kermis. Natuurlijk wilde ik even testen hoe hard ik kon slaan. Daarom gaf ik dat ding met alle kracht die ik in me had een enorme knal. Al toen mijn vuist de boksbal raakte, voelde ik een felle pijnscheut in mijn pols. Ik zal wel een verkeerde beweging hebben gemaakt. De volgende ochtend was de pijn veel erger geworden. Ik heb fibromyalgie en dacht dat de pijn daarmee te maken had, dus nam ik een paracetamol in en ging ik door."

"De rest van de vakantie leefde ik op pijnstillers. Pas toen ik vier maanden later nog steeds zoveel pijn had dat ik mijn werk niet meer kon uitvoeren, ging ik naar de huisarts. Die stuurde me door naar het ziekenhuis. Daar bleek dat ik mijn pols al die tijd gebroken had. Ik heb er in mijn werk helaas nog steeds last van. De volgende keer kan ik beter een magneet mee terug naar huis nemen als aandenken aan de vakantie.”

Plus één

Laura: “Toen ik bijna 31 weken zwanger was van ons eerste kindje, gingen mijn man en ik nog een laatste keer met z’n tweeën op babymoon naar Frankrijk. Lekker ontspannen, was het idee. Maar de vakantie nam een onverwachte wending toen ik veel te vroeg weeën kreeg in ons vakantiehuisje. O nee, de bevalling was begonnen! In alle paniek plukte mijn man een willekeurige Fransman van straat om 112 te bellen, omdat hij met zijn schoolfrans zelf niet kon uitleggen wat er aan de hand was."

"Binnen korte tijd stonden zes brandweermannen en een arts in onze piepkleine accommodatie om te assisteren bij de bevalling. We brachten nog weken door in een Frans ziekenhuis voor we weer naar huis mochten met onze kersverse dochter. Een mooier souvenir zal ik nooit meer meenemen.”