De Bachelorette-Diva Brons: 'Ik zoek iemand die mij volledig accepteert zoals ik ben'

“Ik deed mee om de man van mijn dromen te vinden. Ze vroegen me voor het programma, nadat ik al een jaar riep dat ik graag de bachelorette wilde zijn. Daten vind ik in het echte leven best lastig, vooral sinds ik bekender werd. Ik kan nooit zo goed inschatten of mannen echt serieus met me zijn.” Lachend: “Ook had ik de dating game bij mij in de buurt, de omgeving Nijmegen, wel een beetje uitgespeeld. Ik dacht: waarom zou ik het niet via een programma proberen, waar al die mannen speciaal voor mij en de andere meiden komen?”

“Strijd sowieso niet, maar ik moet zeggen dat er wel wat overlap was qua mannen die we interessant vonden. We hadden echter nooit conversaties van: ‘Ik wil hem!’ Na een tijdje ontstonden er vanzelf voorkeuren bij ons alle drie. En als je een maand samen in een huis woont, en je alles deelt, krijg je een heel hechte band. Op een gegeven moment dacht ik: ik vind onze vriendschap meer waard dan een man met wie ik nog maar moet zien of het serieus wordt.”

“Ja, dat zie je denk ik de eerste afleveringen wel. Het is een natuurlijk proces. Bij de een voel je meteen aantrekkingskracht, en sommige anderen kwamen al heel snel in de friendzone terecht. Ik dacht wel steeds: aantrekkingskracht hoeft niet alles te zeggen. Ik heb ook echt met mijn hoofd erbij gekeken naar welk type bij me past.”

“Ik houd wel van een beetje een rock-’n-rolltype, hij hoeft niet het braafste jongetje van de klas te zijn. En ik vind het leuk om met iemand te zijn om wie ik kan lachen, want ik hang zelf altijd al de clown uit. Verder zoek ik iemand die mij volledig accepteert zoals ik ben. Ik liep er in het verleden tegenaan dat vriendjes dat niet deden. Dan vinkten ze altijd boxjes af waar ik wel en niet aan voldeed, in plaats van onvoorwaardelijk voor me te gaan. En dan werkte het uiteindelijk niet en dacht ik: je wist toch met wie je in een relatie stapte? Eén vriendje trok het niet dat ik voor Spuiten en Slikken ging werken. Hij had een heel andere opvoeding en cultuur, hij kon daar gewoon niet mee omgaan.”

“Ik knap af op iemand die heel graag de controle wil hebben en heel erg denkt in man-vrouwverhoudingen. Van die types die echt de man willen uithangen en jou als vrouw een beetje minderwaardig laten voelen. Tijdens een date vertelde ik dat ik misschien ooit in het buitenland wil wonen, en toen zei die ander: ‘Nou, dat wordt een rijke man zoeken.’ Toen dacht ik: wat zeg jij nou? Alsof ik dat zelf niet voor elkaar kan krijgen. Daarin verschil ik wel van bachelorette Beate. Zij wil juist wel een man die veel geld verdient en goed voor haar zorgt.”

“Heel veel liefde, ik denk dat meer niet nodig is. Ik ben heel onvoorwaardelijk in de liefde. Als ik op iemand val en onze normen en waarden overeenkomen, steun ik hem door alles heen. Dan wil ik dat we samen groeien en respect voor elkaar hebben. In mijn vorige relaties kon ik mezelf soms een beetje verliezen, omdat ik hem zo op de eerste plek zette. Dit keer wilde ik dat voorkomen. Ik ben aan de ene kant heel zelfstandig en heb eigenlijk helemaal geen man nodig, maar aan de andere kant wil ik het ook graag.”

“Ja, ik ben wel op een leeftijd dat ik denk: ik hoop dat degene waar ik nu verliefd op word, ook degene is met wie ik straks kinderen krijg. Daar heb ik ook conversaties over gehad met de mannen. Niet dat we meteen bij elkaar in hoeven te trekken, maar ik ben niet op zoek naar een zomerfling of zo. Ik heb tijdens het daten ook gekeken of de mannen daar een beetje serieus in waren. Iemand die met zes vrienden in een huis woont en nog vier jaar moet studeren, is het niet voor mij.”

“Ik geloof dat zeker; ik denk dat je de liefde overal kunt vinden. Het hielp dat ik zelf al een keer mee had gedaan met De Bachelor als kandidate, waardoor ik wist hoe het werkt. Als bachelorette sta je best wel op een voetstuk, maar dat werkt in het echte leven niet. Ik wilde mezelf dus wel laten zien zoals ik thuis ook ben. En andersom ook: kijken of de mannen echt meededen omdat ze mij leuk vinden, en niet voor de bekendheid. Bij sommige mannen vroeg ik me af: is hij echt serieus? En gaat het tussen ons ook werken als we weer in Nederland zijn?”

“Nee, dat vond ik niet zo lastig. Ik merkte dat de mannen het zelf ook deden. Ze waren allemaal vrij snel open en eerlijk, dat maakte het voor mij ook makkelijker. Er was één jongen waar ik heel verlegen van werd, omdat ik hem zo knap vond. Ik durfde bijna niet naar hem te kijken. De productie heeft daar tijdens de dates rekening mee gehouden. Dan deden we bijvoorbeeld iets actiefs in plaats van gelijk uit eten, waarbij je elkaar de hele tijd in de ogen moet kijken.”

“Jazeker, en die gevoelens waren soms ook heel verwarrend, waardoor het niet altijd even gezellig was. Ik kan snel verliefd worden en de hele dag over iemand fantaseren. Soms maak ik het groter in mijn hoofd en denk ik een tweede keer: o, hij is toch niet zo leuk. Daarom was het ook zo fijn dat ik een maand met de mannen had. Ik kon echt de tijd nemen om te ontdekken of iemand echt wel zo leuk is. De productie vroeg vooraf of we comfortabel waren met zoenen op beeld, in de Nederlandse edities gebeurt dat blijkbaar het minst. Ik kan je zeggen: er is zeker gezoend!”

“Het klinkt misschien lullig naar de mannen toe, maar het leukst vond ik dat ik alles met de andere twee meiden kon delen in de villa. Dat herken je misschien wel van je eigen dates, dan kijk je er ook naar uit om alles aan je vriendinnen te vertellen. En verder waren de locaties waar we onze dates hadden absurd mooi. Ik dacht heel vaak: is dit echt of ben ik aan het trippen? Of ik de liefde uiteindelijk gevonden heb? Dat gaan jullie de komende weken zien…”