Claire Bender is dankbaar voor succesvolle carrière: 'Stress heb ik niet vaak gehad'

“Ik ben heel blij en gelukkig met alles wat ik mag en kan spelen, en dat ik daarin kan kiezen. Stress heb ik niet vaak gehad. Misschien in het begin, maar nu vertrouw ik erop dat het altijd wel goedkomt. Al kan ik voor audities nog steeds nerveus zijn. Het lijkt mij heel leuk om meer in films te spelen, ook arthouse en personages die met zichzelf in de knoop zitten en dat camoufleren met humor. Ik heb niet per se de droom om te acteren in het buitenland, maar mocht er een mooi project langskomen dan doe ik dat supergraag. In het najaar ben ik te zien in een voorstelling van Florian Myjer over klassenongelijkheid. Acteren in zowel films en series als theater wil ik altijd blijven doen. Het kriebelt ook om zelf te schrijven en maken.”

“Ja, dat is moeilijk, daar kijk ik nu actief naar. Ik heb echt te weinig uren in een dag. Twee jaar geleden voelde ik ineens dat ik over mijn grenzen was gegaan. Ik ben daar nog steeds een beetje van aan het herstellen. In die tijd deed ik zoveel tegelijk: een serie, een tour van zeventig voorstellingen. En De Joodse Raad kwam uit met de daarbij horende intensieve pr. Er was bijna geen tijd voor vrije dagen en om alle prikkels te verwerken. Het was te zwaar, ik kreeg last van angsten en piekeren en was de hele tijd op mijn hoede. Het duurde een tijd voor ik dat durfde te benoemen. Dat constante aanstaan is geleidelijk minder geworden.”

“Ik probeer één project tegelijkertijd te doen en ervoor te waken dat ik aan mezelf voorbijga. Het helpt me om iets rustigs met mezelf te doen. Zoals een boek lezen, een boswandeling maken of naar de chimpansees in Artis gaan. En om mijn familie op te zoeken of een biertje te drinken met vrienden. Eind 2025 durfde ik drie maanden te blokken om vrij te zijn, toen ging ik anderhalve maand met mijn vriend naar Indonesië. Dat was geweldig. Ik wil meer reizen en herinneringen maken. Ik voelde me altijd heel verantwoordelijk voor een project, nu weet ik dat het ook goed is om dat niet de hele tijd te voelen.”