Sky Lemmer: 'Ik ben tegen mensen aangelopen met extreem manipulatief gedrag'

“Ik speel Nina, een lovergirl. In de film begint ze als slachtoffer, maar naarmate het verhaal vordert, eindigt ze noodgedwongen aan de andere kant van het circuit. Het is vanuit beide kanten, slachtoffer én dader, lastig om eruit te stappen als er mensen boven je staan met meer macht. Nina staat continu in de overlevingsstand. Aan de ene kant zou je empathie voor haar kunnen voelen, maar ze richt ook veel schade aan. De rol gaat alle kanten op – van A naar Z en weer terug –, dat maakt haar heel interessant om te spelen.”

“Ja, zeker. Je weet als acteur natuurlijk dat je een personage speelt en wat wel en niet echt is qua ervaring, maar je zenuwstelsel kan dat soms niet onderscheiden. Sommige scènes voelde ik in mijn hele lijf, nog dagen na de daadwerkelijke draaidag. Wel bizar om te merken dat je lichaam zich zo aanpast aan wat je speelt. De dingen die Nina doet zijn verre van oké, maar toch heb ik geprobeerd om haar wat menselijkheid te geven. Ze handelt vanuit haar overlevingsangst en is daardoor blind geworden voor goed en slecht.”

“Toen ik werd gevraagd om auditie te komen doen voor deze rol en de synopsis las, dacht ik ook: wat goed dat Cyriel (Guds, de producent en haar co-star, red.) het over deze boeg gooit. Je ziet namelijk steeds meer dat vrouwen worden ingezet als lovergirls, maar er wordt bijna niet over gesproken. Een lovergirl kan sneller als veilig of vertrouwd worden gezien, waardoor bepaalde signalen minder snel opvallen. In de praktijk zie je dat vrouwelijke daders soms makkelijker toegang krijgen tot de levens van de slachtoffers.”

“Ik heb er veel over gepraat met Cyriel, die voor zijn twee Loverboy-films veel onderzoek heeft gedaan naar het loverboycircuit en veel mensen heeft gesproken die ermee te maken hebben gehad. Ik heb een aantal familieleden om mij heen die in de zorg werken, en dan met name met jonge volwassenen die in dit soort moeilijke situaties terecht zijn gekomen. Daar heb ik veel informatie uit kunnen halen.”

“Gelukkig niet op de extreme manier waarop Nina dit allemaal meemaakt. Maar ik heb wel maximaal kunnen putten uit relaties in het verleden, waarin ik mentale manipulatie heb meegemaakt. Inmiddels heb ik gelukkig een heel goede relatie, maar ik ben in het verleden wel tegen mensen aangelopen met extreem manipulatief gedrag. Daardoor ging ik heel erg twijfelen aan mezelf en kwam ik soms ver van mijn eigen principes af te staan. Je denkt dan: ik sta mijn mannetje, dit overkomt mij niet, maar ik heb het toch meegemaakt en dat was een enge ervaring."

“Ik zou willen zeggen van niet, maar achteraf gezien was ik misschien toch iets beïnvloedbaarder dan ik op dat moment dacht. Dat heeft natuurlijk ook een beetje met de leeftijd te maken. Toch geloof ik wel dat ik sterk in mijn schoenen stond; ik ben altijd heel vocaal geweest en niet bang voor confrontaties. Het probleem met loverboys en lovergirls is dat ze vaak heel subtiel te werk gaan. Nina ook, ze is amicaal genoeg om mensen zich op hun gemak te laten voelen. En ze blendt genoeg mee met de meute, waardoor ze niet te veel opvalt. Die types brainwashen je stapje voor stapje waardoor je vanzelf in hun leugens gaat geloven.”

“Die waarschuwing zit er zeker in. Ik denk dat het goed is dat mensen weten dat het nog steeds gebeurt, al is het op andere manieren dan tien of vijftien jaar geleden. Nu worden contacten veel meer gelegd via social media. Hoe ze het precies doen, is lastig te pinpointen, want dit soort mensen en organisaties switchen heel snel van tactieken om slachtoffers in de val te lokken. En online is daar veel minder zicht op.”

“Ja, de makers willen dat het dicht bij de waarheid blijft. Het is belangrijk om een realistisch beeld te geven van hoe die wereld eruitziet en de agressiviteit die erbij komt kijken. We wilden geen geromantiseerd beeld van het loverboycircuit laten zien, de werkelijkheid is veel te heftig.”