Waarom '2026 is het nieuwe 2016' meer is dan een onschuldige trend

Scrollend door Instagram en TikTok kwamen we ze overal tegen: posts, screenshots en foto’s uit 2016, toen onze tijdlijn nog bestond uit vierkante foto’s en we over elke duckface schaamteloos een korrelig filter knalden. Zonder verdere uitleg waren we met z’n allen weer even terug in het jaar waarin online zijn minder beladen voelde. Het was een tijd waarin we nog geen heftige corona-lockdowns kenden en alles net wat lichter was. Je hoefde niet overal een mening over te hebben, niet overal iets van te vinden en al helemaal niet te laten zien wie je was of waar je voor stond. Sociale media waren speelser. Ze gingen niet om perfecte content, maar om lol.

Met de 2016-trend zijn we weer even terug bij die zorgeloosheid. Dat sentiment zie je ook terug op fora als Reddit. Het gaat daar vaak niet over de trend zelf, maar over de vermoeidheid van het nu en het idee dat zelfs een simpele foto aan een bepaalde standaard moet voldoen. De heimwee gaat over een tijd waarin online zichtbaarheid nog niet voelde als iets wat je voortdurend moest onderhouden.

Hang naar vroeger

We verlangen daarbij niet alleen terug naar ons eigen verleden, maar ook naar hoe de platforms toen voelden: simpeler, menselijker en minder geoptimaliseerd. 2016 was het laatste ‘onschuldige’ jaar voordat algoritmes, filters en personal branding de boel overnamen. Die hang naar vroeger raakt aan het ‘last human internet’, de periode waarin content nog viraal ging omdat mensen het oprecht grappig vonden – en niet omdat een computermodel had berekend dat we er langer door zouden blijven scrollen.

Dat teruggrijpen naar vroeger is geen toeval. Alexandra Weilenmann, hoogleraar aan de University of Gothenburg, onderzocht tien jaar lang hoe we onze socials als een soort digitaal dagboek gebruiken. Zij ziet dat terugkijken naar wie we waren inmiddels belangrijker is geworden dan het posten van wie we nu zijn. “In een online wereld die constant aanstaat, geeft dat bladeren door het verleden een broodnodig gevoel van rust.” Ze noemt dit proces “social media nostalgizing”, een bewuste ontsnapping aan de huidige informatie-overload. Het is een manier om de regie weer terug te pakken van het algoritme. De proefpersonen uit haar onderzoek omschrijven die nostalgische trip zelfs als “een traktatie voor de geest.” “Sociale media zijn getransformeerd van platforms voor het delen van het ‘nu’ naar persoonlijke archieven”, aldus Weilenmann. “We gebruiken onze tijdlijn niet langer alleen om anderen te laten zien wie we zijn, maar vooral om onszelf te trakteren op een reis door ons eigen verleden. Teruggaan en herinneren wat eerder in je leven is gebeurd, wordt met de tijd belangrijker dan het plaatsen van nieuwe content. Het voelt voor velen als een mentale pauze.”

Bekijk ook

Ultiem chillen in eigen tuin? Action verkoopt nu een hangmat voor nog geen €30 | Grazia

Melancholie

Dat die mentale pauze ons juist naar 2016 voert, is volgens generatiedeskundige en jongerenonderzoeker Laura Bas geen toeval. “Voor veel millennials en oudere gen Z’ers voelt dat jaar als een relatief zorgeloze fase. Bovendien waren social media toen al groot, maar nog een stuk minder gelikt en commercieel dan nu. Denk aan de iconische hondenfilter op Snapchat, die herkent iedereen meteen.” Volgens Bas speelt ook de kwaliteit van ons digitale archief een rol. “We hebben van die tijd enorm veel beeldmateriaal, omdat we toen ook al volop ons leven deelden. Die foto’s en video’s zijn van goede kwaliteit en nog steeds beschikbaar. Je scrolt op je eigen Instagram moeiteloos terug. Daardoor kunnen we niet alleen terugdenken, maar ook vergelijken. Hoe we eruitzagen, hoe we deelden en hoe anders de wereld was. Het is geen losse hype, maar een mix van nostalgie, herkenning en zelfreflectie. Met een lichte melancholie, en stiekem ook de vraag of het toen niet gewoon allemaal iets simpeler was.” Dat is logisch. 2016 voelt nu als de laatste lichte fase, vlak voor de pandemie en onrust in de wereld. Het was de zomer waarin we nog onbezorgd buiten Pokémon Go speelden en alles minder versnipperd aanvoelde. We zaten nog net in die bubbel van onschuld.

Popcultuur

Ook de popcultuur en fashionscene werden volledig meegezogen in deze trend. Playlists met Justin Bieber, The Chainsmokers, Shawn Mendes, Drake en de Arctic Monkeys gingen opnieuw rond, net als de vroege hits van Zara Larsson en Dua Lipa. Maar hét gezicht van die tijd was toch wel Kylie Jenner. In 2016 groeide zij uit tot ‘King Kylie’, met haar knalblauwe haar, zware contouring en de legendarische matte lipkits die absolute bestsellers werden. Het is veelzeggend dat Jenner begin 2026 op Instagram haar ingetogen clean girl-imago de deur uitdeed en weer terug is bij haar wereldberoemde 2016-look, tot haar enorme borstvergroting aan toe.

Cosmetisch artsen zien de trend meeveranderen. De vraag naar de zogenaamde ballon-borsten en volle billen neemt weer toe. Kylie zelf heeft haar boobs vorig jaar opnieuw laten doen, waarmee ze definitief breekt met de quiet luxury-trend van de afgelopen jaren. We willen weer gezien worden, we willen de over the top glamour die 2016 definieerde. Ook dit is een vorm van nostalgie: we nemen de bijna onrealistische vormen van toen weer aan, als een pantser tegen de grijze realiteit van nu. Ook op de catwalks kunnen we niet om de trend heen. Alexander McQueen brengt het militaire Napoleon-jasje met goudkleurige knopen terug. Ook de skinny jeans maakt een comeback, maar dan in grijs denim of met de scheuren bij de knieën. De feeds van celebs als Hailey Bieber en Selena Gomez stonden weer vol met legergroene bomberjacks, oversized hoodies, cropped tops, grafische shirts met grote logo’s, Vans en Adidassneakers. We dragen weer waar we zin in hebben, een directe rebelsheid tegen alles wat ‘moest’ de afgelopen jaren.

Bekijk ook

Ren naar Wibra: deze witte spijkerrok van €17 is perfect voor de lente | Grazia

Verdienmodel

Vooral gen Z en jonge millennials herkennen zich in de trends. Uit onderzoek van Pew Research Center blijkt dat deze generaties sociale media inmiddels steeds vaker ervaren als vervelend en energievretend. “In 2016 was online zijn nog vrijblijvend”, concludeert hoogleraar Weilenmann. “Je postte zonder dat het direct invloed had op je reputatie of carrière. Vandaag de dag is de tijdlijn een verdienmodel geworden.” En zo is het. Een post is geen spontaan moment meer, maar een berekening. De bedragen die hiermee gemoeid zijn, zijn duizelingwekkend. Waar we in 2016 nog blij waren met een opgestuurde goodiebag, vangen top-influencers nu moeiteloos tussen de vijftienduizend en zestigduizend dollar per gesponsorde post en verdienen wereldsterren als Kylie Jenner zelfs miljoenen per vermelding. Zichtbaarheid is bijna werk geworden. De 2016-trend zegt dan ook vooral iets over het nu. Over een generatie die digitaal moe is, maar niet offline wil. En die, al scrollend door oude foto’s en video’s, even terugverlangt naar een tijd waarin online zijn nog gewoon leuk was.