Sky Lemmer over rol in Loverboy-film: 'Sommige scènes voelde ik in mijn hele lijf'

“Ik speel Nina, een lovergirl. In de film begint ze als slachtoffer, maar naarmate het verhaal vordert, eindigt ze noodgedwongen aan de andere kant van het circuit. Het is vanuit beide kanten, slachtoffer én dader, lastig om eruit te stappen als er mensen boven je staan met meer macht. Nina staat continu in de overlevingsstand. Aan de ene kant zou je empathie voor haar kunnen voelen, maar ze richt ook veel schade aan. De rol gaat alle kanten op – van A naar Z en weer terug –, dat maakt haar heel interessant om te spelen.”

“Ja, zeker. Je weet als acteur natuurlijk dat je een personage speelt en wat wel en niet echt is qua ervaring, maar je zenuwstelsel kan dat soms niet onderscheiden. Sommige scènes voelde ik in mijn hele lijf, nog dagen na de daadwerkelijke draaidag. Wel bizar om te merken dat je lichaam zich zo aanpast aan wat je speelt. De dingen die Nina doet zijn verre van oké, maar toch heb ik geprobeerd om haar wat menselijkheid te geven. Ze handelt vanuit haar overlevingsangst en is daardoor blind geworden voor goed en slecht.”

“Toen ik werd gevraagd om auditie te komen doen voor deze rol en de synopsis las, dacht ik ook: wat goed dat Cyriel (Guds, de producent en haar co-star, red.) het over deze boeg gooit. Je ziet namelijk steeds meer dat vrouwen worden ingezet als lovergirls, maar er wordt bijna niet over gesproken. Een lovergirl kan sneller als veilig of vertrouwd worden gezien, waardoor bepaalde signalen minder snel opvallen. In de praktijk zie je dat vrouwelijke daders soms makkelijker toegang krijgen tot de levens van de slachtoffers.”

"Die waarschuwing zit er zeker in. Ik denk dat het goed is dat mensen weten dat het nog steeds gebeurt, al is het op andere manieren dan tien of vijftien jaar geleden. Nu worden contacten veel meer gelegd via social media. Hoe ze het precies doen, is lastig te pinpointen, want dit soort mensen en organisaties switchen heel snel van tactieken om slachtoffers in de val te lokken. En online is daar veel minder zicht op.”