Denise Anna: 'Ik eet gewoon een zak Maltesers leeg als ik daar zin in heb en tel nooit calorieën'

“Ik train zes dagen in de week, de ene dag kracht, dan weer een duurloop of een intervaltraining. Ik ben sinds een jaar helemaal Hyrox-fanaat, en ben nu ook ambassadeur, dus eigenlijk train ik van race naar race. Ik werk met een coach, die elke week een nieuw trainingsschema voor mij uitwerkt. Het is heel intensief, ik ben elke dag zeker anderhalf tot twee uur in de sportschool en heb me het afgelopen jaar echt een topsporter gevoeld.”

“Haha, dat idee had ik tot anderhalf jaar geleden ook. Ik dacht: welke gek doet er nu een Hyrox? Al dat rennen en oefeningen doen, mij niet gezien! Maar toen zag ik steeds meer mensen om me heen het proberen en besloot ik het toch een keertje te doen. Ik deed al veel Crossfit en krachttraining, maar totaal geen hardlopen. Tijdens mijn eerste wedstrijd dacht ik alleen maar: never again, wat is dit verschrikkelijk. Ik had steken in mijn zij, was misselijk en vond er niks leuks aan. Maar toen kwam ik over de finish en zag ik dat ik best wel een goede tijd had, 1 uur en 9 minuten, terwijl ik niet eens heel gericht had getraind. Ik had zoiets van: welke tijd kan ik de volgende keer neerzetten als ik wél ga trainen op dat hardlopen? De keer erna had ik een tijd van 1 uur en 3 minuten, dat is het moment dat veel mensen gepakt worden door het Hyrox-virus. Je voelt je namelijk elke dag fitter worden en denkt: hoe kan ik mezelf nog meer verbeteren?”

“Dat denken mensen wel, dat ik een heel streng dieet volg. Maar dat is helemaal niet zo. Ik eet gewoon een zak Maltesers leeg als ik daar zin in heb en tel nooit calorieën. Ik houd van gezond eten en zorg er natuurlijk wel voor dat ik genoeg groenten, eiwitten en gezonde koolhydraten binnenkrijg, maar ik ben geen voorstander van strikte diëten. Toen ik net begon wel, toen dacht ik: ik sport nu, dus ik moet ook vasten en vooral eiwitten eten. Ik was jarenlang heel streng voor mezelf, maar dat werkte alleen maar averechts. Ik merkte dat mijn ongesteldheid regelmatig wegbleef en voelde me vaak opgeblazen. Als ik nu foto’s terugzie uit die tijd, leek ik veel voller, terwijl ik altijd maar op dieet was en mezelf van alles ontzegde. Nu ik die regeltjes los heb gelaten, zit ik veel beter in mijn vel.”

“Dat doe ik niet meer, maar dat is meer omdat je mij echt geen plezier doet met tot diep in de nacht in een club staan. Dan ga ik liever lekker uit eten en op tijd naar bed. Ik ben van nature best wel bourgondisch; ik houd van wijntjes en van borrelplanken. Die wijn laat ik nu negen van de tien keer staan, omdat ik merk hoe slecht alcohol is voor mijn spieren en mijn prestaties. En vaak is het al zo gezellig dat ik denk: het is ’t me niet waard om nu een wijntje mee te drinken. Maar de borrelplanken laat ik echt niet staan.”

“Ik heb tot mijn eenentwintigste gestudeerd aan de dansacademie, waar ik wekelijks van docenten te horen kreeg dat ik te dik was. Als je dat continu hoort als jong meisje doet dat echt veel met je zelfbeeld. Voor mij was het zo traumatisch dat ik na het afronden van mijn opleiding helemaal gestopt ben met dansen, en ook met sporten. Ik dacht: niemand gaat meer iets van mij en mijn lichaam vinden. Ik had door die opleiding zo’n verstoorde relatie met eten gekregen. Elke keer als ik hoorde: ‘Denise, je bent te dik’, stopte ik direct met eten. Met als resultaat dat ik daarna juist weer ging binge eaten door de honger. Ik durfde ook niet meer in het openbaar te eten, omdat ik dacht dat mensen zouden denken: zie dat dikke meisje eens nog meer eten. Terwijl ik allesbehalve dik was. Na de opleiding besloot ik het heft in eigen handen te nemen. En ook te stoppen met sporten, want dat linkte ik enkel aan afvallen.”

“Dat begon tijdens de lockdown, waarin we niks meer mochten. Het was toen een hype om lekker buiten te gaan wandelen en work-outs thuis te doen, dus ik besloot ook maar weer eens een YouTube-work-out van vijftien minuten te proberen. Op dat moment kon ik nog niet eens een sprintje trekken voor de trein, zo slecht was het gesteld met mijn conditie. Toch ben ik die work-out gaan volhouden en na een paar weken merkte ik: het zit een beetje in mijn routine om überhaupt sportkleding aan te trekken, misschien kan ik eens een work-out van een half uur doen. En zo heb ik dat langzaam uitgebreid tot waar ik nu ben.”

“Zeker, ik was de grootste anti-sportfanaat. Ik snapte überhaupt niet waarom mensen aan sporten deden, ik vond het zo stom. Maar iedereen kan het oppakken, daar ben ik het levende bewijs van. Je moet je alleen niet gaan vergelijken met mensen zoals ik. Dat klinkt heel raar uit mijn mond, want ik wil juist mensen inspireren en motiveren. Maar ik leef momenteel als topsporter, dat is echt niet realistisch als je net start. Begin gewoon eens met je sportkleding aan te trekken en een half uurtje naar de sportschool te gaan, dat is super easy. Op een gegeven moment ben je eraan gewend en dan maak je van dat half uur een uur. Op het moment dat je merkt dat je fitter wordt, motiveert dat vanzelf om lekker door te pakken.”

“Die fase heb ik wel gehad. Toen moest ik no matter what gaan sporten van mezelf, ook al voelde ik me ziek, had ik enorme spierpijn of was ik heel erg ongesteld. Dat heeft me niet veel goeds gebracht en ik probeer er nu voor te zorgen dat ik mijn vrouwelijke energie goed bewaak. Ik ben veel zachter voor mezelf geworden, dus als ik me een keertje echt niet goed voel, doe ik alleen wat stretchoefeningen of ga ik helemaal niet trainen.”

“Ik was al een paar jaar lekker bezig met sporten in combinatie met werken aan mijn mindset en dacht: ik ben nu zo ver gekomen met mijn mentale en fysieke gestel, hoe zou ik me staande houden als je me in de meest extreme omstandigheden neerzet? Dat bleek best wel goed te gaan en het liet me zien dat mijn mindset ijzersterk is. Ik kreeg daar de bevestiging van: ik kan echt op mezelf vertrouwen. Als ik nu iets engs of spannends moet doen in het leven, weet ik: you got this, het komt helemaal goed. Dat helpt me in heel veel situaties, en het stelt me ook gerust. Mindset is het allerbelangrijkste in het leven, dat zeg ik ook in mijn boek Jouw beste versie. Het bepaalt al bij het opstaan hoe je de dag ingaat, maar ook bijvoorbeeld of je de keuze maakt om wel of niet te gaan sporten.

“Ja, dat is iets wat ik momenteel ook nog aan het doen ben. Ik heb tijdens Kamp Van Koningsbrugge echt een fascinatie ontwikkeld voor Defensie. Dus toen ik via Ray Klaassens, een van de hoofdcommando’s in het programma, de kans kreeg om een opleiding tot militair te volgen, heb ik die meteen gegrepen. Als ik over de kazerne loop, ben ik helemaal aan het fangirlen. Niet heel commandowaardig, maar ik vind het wereldje zo fascinerend. Ik zie mezelf niet naar het front gaan, maar misschien dat ik andere dingen kan doen binnen Defensie als ik de opleiding straks heb afgerond. Ik hoop hier anderen ook mee te motiveren, want er zijn zo oneindig veel mogelijkheden binnen Defensie.”

“Daar zit voor mij nog steeds te veel trauma. Ik vind musicals heel erg leuk om naar te kijken, maar met die giftige danswereld wil ik niets meer te maken hebben. Ik leef nu echt van het content maken en eigenlijk is dit veel meer mijn droomleven.”

“Ik sta daar heel erg stil bij. Ik zie dingen bij anderen voorbijkomen, die ik zelf nooit zou delen, omdat ik denk: als ik dit als zestienjarige had gezien, had ik het geloofd en nagedaan. Dan plaatsen mensen bijvoorbeeld wat ze eten op een dag en dat is dan bijna niks. Of je ziet ze een perfect stuk fruit en een handje noten eten, wat helemaal niet realistisch is. Ik duw vaak genoeg twee boterhammen met pindakaas naar binnen, en dat deel ik gewoon. Ik heb wel een fase gehad waarin ik voor honderden euro’s aan pillen en lightproducten in huis haalde, omdat ik dat bij andere influencers zag. Maar dat is niet vol te houden, mega duur en aan het einde van de dag had ik nog steeds erge honger. Nu eet ik gewoon volle melkproducten, ik eet brood én hagelslag en ik heb zoveel meer energie dan toen. Als je naar mij kijkt, zie je dat het ook allemaal niet nodig is, want ik blijf lekker op gewicht én ik ben afgetraind.”

“Jawel. Zo had ik laatst een internationale shoot voor een fitnessmerk en daar hoorde ik andere modellen zeggen: ‘O, ik ga niet meer eten, want dan ben ik lekker droog morgen.’ Terwijl ik er net over dacht om nog even langs de McDonald’s te gaan. Als je anderen dat hoort zeggen, denk je wel even: moet ik dan nu ook stoppen met eten? Maar een seconde later dacht ik alweer: nee, dit gaan we niet meer doen, dat hoofdstuk heb ik gehad. Ik ga gewoon lekker eten en daarvan genieten.”

“Laten we vooropstellen dat ik heel trots ben op mijn sixpack, ik vind ’m echt super vet. Maar het is niet zo dat als-ie een keertje niet zichtbaar is, dat ik meteen denk: o mijn god, waar is mijn sixpack? Het is gewoon een leuke bijkomstigheid van het harde werken. Ik ben, in tegenstelling tot vroeger, nu erg blij met mijn lijf en ik voel me heel zelfverzekerd. Het is raar om van jezelf te zeggen dat je nooit meer onzeker bent, maar het is wel zo. Ik sta heel erg goed in mijn energie.”

"Bovenaan mijn dromenlijstje staat meedoen aan Expeditie Robinson. Dat is iets wat ik als klein meisje al wilde, dus ik hoop elk jaar dat ik word gebeld en dertig dagen naar een onbewoond eiland mag. Verder heb ik ook nog de droom om mijn eigen sportschool te openen. Ik ben nu al bezig met een community te bouwen via mijn eigen app, die vol staat met inspiratie en motivatie. En ik organiseer ook runclubs en Hyrox-masterclasses. Maar daar een eigen sportschool aan toevoegen, is wel een grote wens die ik in 2026 hoop waar te maken.”