Je ontpopte je in Expeditie Robinson tot 'proevenkoningin' en haalde de finale. Had je dat verwacht?
“Nee, totaal niet. Ik had voor vertrek tegen mijn ouders gezegd: ‘Ik zie jullie volgende week weer’, omdat ik dacht: dit wordt helemaal niks. Maar het ging veel beter dan ik had verwacht", vertelt Lies in de nieuwste Grazia. "In het begin, met de stammen, was het pittig. Toen ik op een gegeven moment nog de enige vrouw in het kamp was, heb ik wel voor mijn plekje gevreesd. Maar vanaf de mix, en vooral na de samensmelting, ging het van een leien dakje. Ik had twee immuniteitsmunten en won veel proeven, waardoor ik al vrij snel wist dat ik sowieso de halve finale zou halen.”
Je hebt in het verleden veel gekwakkeld met je gezondheid, onder andere door een scoliose. Heeft dit avontuur je sterker gemaakt?
“Absoluut, en het heeft me vooral ook veel meer vertrouwen in mijn lichaam gegeven. Een paar jaar geleden zou ik nooit gedacht hebben dat ik dit zou kunnen. Voor Expeditie Robinson was ik al flink aan het sporten, dus toen ik werd gevraagd, leek het me een mooie uitdaging om te zien wat mijn lichaam aan zou kunnen. Omdat ik op het eiland zoveel grenzen heb opgezocht, durfde ik toen ik terugkwam ook mijn lijf steeds meer uit te dagen. Ik voel me nu veel beter, zowel fysiek als mentaal.”
Wat vond je het zwaarst aan het hele eilandavontuur?
“De honger vond ik heel moeilijk. Het kwam niet zo naar voren op televisie, maar het was echt heel erg. Grappig genoeg was er op winnaarseiland by far het minste eten. Ik heb daar even op een punt gestaan dat ik dacht: misschien moet ik nu wel gaan opgeven, want ik heb zo’n honger. Er was niets meer van mijn lijf over, op een gegeven moment kon ik niet eens meer opstaan om te gaan plassen. Ik ben vegetariër maar ook al had ik vis gegeten, toen ik daar in mijn eentje op winnaarseiland zat, had ik gewoon niet de kracht meer om iets te gaan vangen.”
Ben je veel afgevallen tijdens de expeditie?
“Vijf kilo. Dat lijkt niet zoveel, maar het was in mijn geval wel tien procent van mijn lichaamsgewicht. Daarna ben ik heel veel gaan eten, dus ik ben inmiddels bijna elf kilo zwaarder. Maar dat vind ik niet erg, want ik zit eindelijk op een gezond gewicht. Ik heb altijd geworsteld met aankomen, mijn BMI was heel laag, dus ik ben blij dat ik nu op een goed gewicht zit.”
Wat was het eerste wat je deed toen je weer in de bewoonde wereld was?
“Het werd ons heel erg afgeraden om veel te gaan eten, je telefoon meteen aan te zetten en allerlei prikkels op te zoeken. Maar dat hebben wij dus allemaal wél gedaan. We zijn met de vijf halve finalisten naar Singapore gegaan en drie dagen lang alleen maar gaan eten en feesten. We zijn achtenveertig uur achter elkaar wakker geweest, omdat we door alle prikkels gewoon niet meer konden slapen. Iedereen had zo’n enorme buikpijn dat we elkaar afwisselden op de wc, maar vervolgens gingen we gewoon weer door met eten. Mijn hele lichaam was overstuur.”
Heb je nog andere klachten aan het Robinson-leven overgehouden?
“Ik heb heel veel haaruitval gehad. Je ziet ook een witte streep uitgroei in mijn haar door alle tekorten aan ijzer en andere vitamines. Vrouwen hebben als ze zwanger zijn geweest soms een donkere streep in hun haar, bij mij was die juist heel licht. Verder heb ik nog steeds een enorme honger die niet te stillen valt.”
Heb je veel vriendschappen opgedaan op het eiland?
“Met Amijé was ik al bevriend en we zijn nog steeds heel close. Verder heb ik een heel goede band opgebouwd met Tobias, Mátyás, Camiel en Nordin, maar eigenlijk ben ik met iedereen heel goed met wie ik op een eiland heb gezeten. Je bouwt zo’n bijzondere connectie op als je zo’n avontuur samen hebt gedeeld, dat begrijp je pas als je het zelf hebt meegemaakt.”
Er was dit seizoen veel negativiteit van het kijkerspubliek na de uitzendingen. Hoe heb jij dat ervaren?
“In mijn geval viel het gelukkig heel erg mee. Alleen in het begin heb ik wat negativiteit gekregen over het feit dat ik feministisch zou zijn, maar dat was niet iets waar ik heel erg mee zat. Ik denk dat ik uiteindelijk vooral veel hartjes heb gewonnen, omdat mensen verbaasd waren hoe goed ik het deed. Ik vond het wel lastig dat mijn vriendin Ameijé veel negatieve reacties kreeg. Dat heeft voor een donkere wolk boven de vette ervaring gezorgd. Ik ken haar goed, en hoe ze nu overkwam staat helemaal niet in lijn met wie zij is als persoon, dus dat is niet fijn.”
We zien je bij de videoboodschappen geëmotioneerd reageren op een filmpje met je hondjes, omdat je niet wist of de ene nog leefde. Hoe gaat dat nu?
“Ozzy is deze zomer overleden, heel verdrietig. Gelukkig heb ik hem na mijn terugkomst nog een hele tijd kunnen meemaken. Ik moet zeggen dat ik zelf weer heb zitten janken toen ik die beelden terugzag.”
Hoe zat het met de minder gezellige dieren op het eland, zoals muggen en ratten?
“Ik ben de grootste dierenvriend die er is, dus ik heb niet zo veel last gehad van de beesten die daar zaten. Al was ik niet zo blij toen ik ratten in mijn tas had. De zandvlooien en muggen vond ik wel heel erg, we zaten helemaal onder de bulten, vooral op winnaarseiland was het erg.”
Wat heb je me naar huis genomen van dit avontuur?
“Op de eerste plaats heb ik meegenomen dat ik sterker ben dan ik dacht. En daarnaast ben ik nóg beter voor mijn lichaam gaan zorgen door veel te sporten en gezond te eten. Ik ben niet echt dingen anders gaan doen toen ik terugkwam. Je neemt je dat wel voor als je van het eiland afkomt: vaker je telefoon wegleggen, nooit meer eten weggooien. Maar na een week of twee val je toch weer terug in je oude patronen.”
Merk je dat je meer herkend wordt sinds Expeditie Robinson?
“Ik had altijd al wel een vrij grote following, dus dat idee heb ik niet echt, maar ik merk wel dat mensen ineens veel meer respect voor me hebben. Ik stond van de week in de Albert Heijn en toen kwam er een medewerker met een grote krat in zijn handen naar me toe: ‘Jij bent toch Lies?’ ‘Ja’, zei ik. Hij zette die krat op de grond en begon keihard voor me te klappen. Ik dacht: wat gebeurt hier nu? Dat soort gekkigheid maak ik nu wel mee.”
Wat zijn je plannen en wensen voor het komende jaar?
“Content maken is een van mijn grootste hobby's, dus daar wil ik absoluut mee doorgaan. En ook met draaien ga ik zeker verder, ik denk dat die twee dingen goed naast elkaar kunnen bestaan. Verder zou ik het leuk vinden om nog meer programma’s te doen. Wie is de Mol? is een droom, maar ook De Verraders, Pandora, Het Perfecte Plaatje of misschien ooit zelfs wel Special Forces. Ik ben echt gek op mind games. Het komt niet heel erg terug in het programma, maar stiekem heb ik Expeditie Robinson best wel tactisch gespeeld, haha!”
De nieuwste Grazia met Denise Anna op de cover ligt nu in de winkels en is te bestellen via Tijdschrift.land!