Geen plan B
Deze maand kunnen we Tarikh Janssen op het grote doek bewonderen als Ozzie, een succesvolle kunstenaar uit Curaçao, in Verliefd op Curaçao. Toch had niet veel gescheeld of Tarikh was zwemmer geworden in plaats van acteur. Ja, je leest 't goed! "Ik was er heel goed in en was vroeger zelfs kampioen van Curaçao. Ik weet niet of ik per se zwemmer wilde worden, maar deed het wel vanaf mijn vierde. Mijn zusje en ik trainden elke dag", vertelt hij in Grazia's Health Issue dat donderdag verschijnt. Maar het werd toch iets anders.
"Op mijn zeventiende voelde ik dat ik liever student wilde zijn, uitgaan en op kamers gaan. Ik verhuisde naar Rotterdam en er ging een wereld voor me open." Hoe hij acteur werd? "Ik dacht aan de directeur van mijn basisschool, die vanwege mijn rol in de schoolmusical tegen me zei: ‘Jij moet later cabaretier worden.’ In Rotterdam ontdekte ik de Theaterschool, een walhalla met al die dansende en zingende mensen in middeleeuwse kostuums. Ik wist weinig van die wereld, maar wilde er wel bij horen", blikt hij terug. "Toen ik werd aangenomen, sprong ik een gat in de lucht. Ik ging werken in de Schouwburg en zoveel mogelijk voorstellingen bekijken. En vervolgens naar de Toneelacademie Maastricht. Acteren was voor mij vrijheid, ik had geen plan B."
Twijfels
Hoewel Tarikh een duidelijk doel voor ogen had, heeft hij rond zijn dertigste toch even getwijfeld om door te gaan. "Ik heb wel vaker getwijfeld", geeft hij toe. "Maar toen had het ermee te maken dat ik inhoudloze rollen speelde. Ik werd altijd alleen gecast als de mooie jongen, waar een personage bijvoorbeeld vreemd mee ging, vaak was dat voor romcoms", legt hij uit. "Ik had ook wel eens dat ik als enige man van kleur werd gecast terwijl de rest van de cast wit was. Ik ben blij dat dat nu aan het veranderen is." Toch is hij niet helemaal tegen typecasting. "Zolang het maar niet alleen om de buitenkant gaat.”
Keuzes maken
In die tijd zat de acteur niet lekker in zijn vel. “Ik was heel ongelukkig en zwaarmoedig. Ik besloot om een jaar achter de bar te gaan werken. In het begin was dat moeilijk en twijfelde ik aan mezelf: heb ik al die jaren zo fout naar mezelf gekeken? Ben ik niet goed genoeg? Waarom hebben anderen wel werk? Maar uiteindelijk hielp het om een klein gezelschap aan mensen om me heen te verzamelen, die me steunden en in me geloofden, en om veel te sporten en wandelen", deelt Tarikh. "Het barwerk deed me ook goed. Het heeft iets nederigs, daardoor bleef ik met beide benen op de grond."
Ondertussen zat hij niet stil. "Ik volgde acteercursussen, bleef ik voorstellingen en films kijken en dromen. Ik geloof erin dat je uiteindelijk je kracht vindt. Opgeven zit ook niet in me, dat heb ik door het vroegere zwemmen. Ik heb aanleg voor acteren, maar het grootste gedeelte is het hard werken aan jezelf, en dat heb ik de afgelopen veertien jaar gedaan." Nu hij de meters heeft gemaakt, durf Tarikh ook meer keuzes te maken. "Ik heb patronen doorbroken, durf nu ‘nee’ te zeggen tegen de mooiboy-rollen en speel niet meer vanuit de buitenkant. Daar ben ik blij en trots op. Het maakt me zelfverzekerder.”
Het volledige interview met Tarikh Janssen lees je in de nieuwste Grazia. Vanaf donderdag 22 januari in de winkel en te bestellen via Tijdschrift.land.