Pleuni kickte af van designerdrug miauw: 'Ik voelde me on top of the world, maar van binnen ging ik kapot'

Van coke naar elke dag miauw

“Ik was veertien toen ik in de kroeg van een vriend cocaïne aangeboden kreeg. Al mijn vrienden in het dorp gebruikten en ik had gehoord dat je je daardoor scherper en energieker voelde. Iets wat me heel fijn leek, want alcohol drinken vond ik helemaal niets. Die eerste keer was fantastisch. Ik voelde me helder en dacht dat iedereen mijn vriend was. Ik was meteen verkocht. Twee jaar later gebruikte ik standaard elk weekend cocaïne. Het was voor mij net zo normaal als alcohol. Omdat ik vanaf mijn vijftiende al fulltime werkte, kon ik de coke makkelijk betalen. Mijn ouders hadden niks door. Ik kwam pas thuis als zij al sliepen of ik bleef zogenaamd bij iemand anders slapen. Zo kon ik jarenlang mijn gang gaan. Op mijn 23e probeerde ik op een festival een keer 3-MMC, oftewel miauw. Ik was de BOB en een vriend bood het aan, omdat ik volgens hem met miauw prima kon autorijden. ‘Je blijft er helder en wakker van’, legde hij uit. ‘Niet moe zoals bij coke, als het op een gegeven moment is uitgewerkt.’"

Voor mij klonk dit ideaal. Als BOB dronk ik niet en gebruikte ik ook geen coke, maar door de manier waarop die vriend miauw omschreef, leek het mij een onschuldige drug. En dus nam ik op het festival mijn eerste snuif. Het deed ontzettend pijn aan mijn neus, want het leek op een soort badzout en had een veel dikkere substantie dan coke, dat de dikte heeft van poedersuiker. Toch voelde ik me meteen on top of the world. Ineens kreeg ik heel veel zelfvertrouwen en voelde het alsof ik superwakker was. Die avond stond ik aan één stuk door op de dansvloer en zelfs daarna was ik nog lang niet moe. Het was zóveel beter dan coke. Vanaf dat moment wilde ik alleen nog maar miauw."

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

"Eerst gebruikte ik het van vrijdag tot en met zondag. Ik dacht dat ik mezelf onder controle had, want doordeweeks bleef ik ervan af. Daardoor zag ik mezelf niet als verslaafd. Maar na een maand schoof die grens al op. Dan begon ik op donderdag en gebruikte ik al snel ook op maandag. Voordat ik het wist, gebruikte ik elke dag. Zodra ik wakker werd, was miauw het eerste waaraan ik dacht. Jari, mijn vriend, en ik woonden toen inmiddels samen en omdat hij nog steeds cocaïne gebruikte, waren er altijd drugs in huis. Met z’n tweeën drugs gebruiken, vonden we het leukste wat er was. Niet dat we dan heel veel deden, meestal zaten we gewoon op onze telefoons high te zijn. Een aantal maanden later trouwden we. Onze bruiloft stond al gepland en ten overstaan van al onze gasten gaven we elkaar onder de invloed het jawoord. Geen idee of anderen iets doorhadden, maar wij hadden de dag van ons leven.”

Tafel vol drugs

“In die tijd werkte ik vanuit huis voor een belastingadvieskantoor. Stiekem snoof ik achter mijn laptop. Maar na een tijdje dagelijks gebruiken, begon mijn lichaam letterlijk kapot te gaan. Ik kreeg gaten in mijn gehemelte, mijn nagels vielen uit en ik had overal uitslag. Ook at en sliep ik niet meer en voelde ik continu pijn in mijn hart. Vaak dacht ik dat ik doodging. En tóch bleef ik doorsnuiven, want zonder miauw voelde ik me depressief. Ook met Jari ging het niet goed. Hij werkte als zzp’er, maar stopte op een gegeven moment, omdat hij door de hoeveelheid coke die hij gebruikte simpelweg niet meer kon werken. Ondertussen meldde ik me steeds vaker ziek. Elke keer verzon ik een smoes: griep, pijn door mijn endometriose of een verzwikte enkel. Ik dacht dat ik slim was, maar mijn leidinggevende had heus wel door dat er meer aan de hand was. Ze stond zelfs een keer met een collega en bloemen voor de deur. Omdat mijn tafel vol drugs lag en ik al dagen niet had gedoucht, durfde ik niet open te doen. Ik besefte dat ik iets moest doen en nam voor de zekerheid ontslag. Ik dacht: ik solliciteer gewoon ergens anders. Bij een nieuwe baan hebben ze geen idee hoe ik normaal ben. Wonder boven wonder vond ik diezelfde maand nog werk, maar tegen de tijd dat ik kon beginnen, was ik al zover weggezakt. Ik had totaal geen dagstructuur meer en gebruikte daardoor alleen nog maar meer. Niet alleen lichamelijk, maar ook financieel ging ik kapot door de drugs. Een gram miauw kostte twintig euro en op een gegeven moment gebruikte ik vijf gram per dag. Dat zijn tachtig tot honderd snuifjes, wat uiteinde- lijk zo’n drieduizend euro per maand kostte. Jari gebruikte voor gemiddeld honderdvijftig euro per dag, dus dat was nog eens viereneenhalfduizend euro per maand. Dat geld hadden we helemaal niet, want we werkten allebei niet meer. Om een deel van de drugs te kunnen bekostigen, betaalde ik het grootste gedeelte van onze vaste lasten niet meer. Alleen de huur van ons huis en onze telefoonabonnementen om de dealer te kunnen bellen.”

Detoxen in Zuid-Afrika

“Gelukkig sprongen Jari’s ouders regelmatig bij. Ze wisten dat Jari al drie keer in een afkickkliniek had gezeten, maar dachten dat hij na de laatste keer nog steeds clean was. En omdat hij geen werk meer had, steunden ze ons financieel om in elk geval onze vaste lasten te kunnen betalen. Tenminste, dat dachten ze, maar wij gebruikten al het geld voor onze verslavingen. Alle rekeningen en aanmaningen die binnenkwamen, openden we niet meer. De enveloppen stapelden zich op en wij stopten steeds verder onze kop in het zand. Een week voordat ik bij mijn nieuwe baan zou beginnen, was ik op. Steeds vaker had ik donkere gedachten en wilde ik er niet meer zijn. Alleen Jari wist dit. Mijn ouders zagen me weinig en hadden geen idee. Vrienden vertelde ik niets. Zij gebruikten zelf ook drugs en ik schaamde me te veel voor mijn depressie. Ik voelde me een loser. Toen Jari hoorde van mijn suïcidale gedachten, schrok hij ontzettend. ‘Dit is niet goed,’ zei hij. ‘Je moet hulp zoeken.’ Zelf wilde hij ook van de coke af, maar hij wist niet hoe. Hoewel mijn hoofd bleef snakken naar miauw, besloot ik te luisteren naar dat kleine stemmetje dat zei dat ik moest stoppen. Het eerste wat ik deed, was alles opbiechten aan mijn nieuwe werkgever. Dat was doodeng, maar gelukkig reageerde mijn werkgever begripvol. Ook mijn ouders en schoonouders vertelde ik het. Ze waren in shock toen ze hoorden hoe verslaafd ik was. Vooral mijn ouders vonden het vreselijk dat ze niets hadden gemerkt. Vervolgens meldde ik me aan bij detoxklinieken, maar overal waren lange wachtlijsten. Superfrustrerend, want ik gebruikte inmiddels elke dag om te ‘functioneren’. Alhoewel functioneren... Naar buiten ging ik niet, vaak lag ik de hele dag en nacht high op de bank. Soms was ik wel vijf dagen achter elkaar wakker. Als het niet meer ging, nam ik een slaappil. Dan sliep ik een paar uur, waarna het hele riedeltje weer opnieuw begon. Toch hield ik mezelf voor dat een week detox genoeg zou zijn om af te kicken. Twee maanden later kon ik eindelijk terecht. Het was keihard afzien, maar toen ik na een week weer thuis was, wist ik meteen: dit was niet genoeg. Ik verlangde nog steeds naar miauw en voelde dat ik snel zou terugvallen. Online vond ik een kliniek in Zuid-Afrika. Omdat je zelf het vliegticket moest betalen en we midden in de feestdagen zaten, waren er geen wachtlijsten. Ik dacht: dit is mijn kans. Van mijn laatste geld kocht ik een ticket, de huur liet ik onbetaald en Jari trok tijdelijk bij zijn ouders in. Daarna stapte ik op tweede kerstdag 2023 op het vliegtuig naar Zuid-Afrika.”

Baby als redding

“In Zuid-Afrika begon het echte werk. Omdat ik net de detox achter de rug had, was ik lichamelijk clean, maar mentaal moest ik alles nog verwerken. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat volgde ik therapieën. Ook kreeg ik confronterende opdrachten zoals het maken van mijn eigen grafsteen en het schrijven van een afscheidsbrief. Alles was erop gericht om te laten zien wat de gevolgen van een verslaving kunnen zijn. Maar ook om te ontdekken waar mijn verslaving vandaan kwam. Voor mij bleek dat mijn onvermogen om mijn emoties te uiten een grote rol had gespeeld. Net als de vechtscheiding van mijn ouders op mijn zesde. Het voelde alsof er eindelijk puzzelstukjes op hun plek vielen. Toch was dat niet de grootste ontdekking die ik daar deed. Na een week kwam ik er namelijk achter dat ik zwanger was. Door mijn endometriose had ik volgens artsen weinig kans om zwanger te worden. Daarom gebruikten Jari en ik geen anticonceptie, maar we hadden er nooit bij stilgestaan dat het toch weleens raak zou kunnen zijn."

"Ik kon het niet bevatten. Hoe kon ik nou moeder worden als ik amper voor mezelf kon zorgen? Ik vond mezelf niet geschikt voor een kind, maar tegelijkertijd dacht ik: dit kindje is mijn redding. En dat gaf mij de kracht om door te zetten. Omdat contact met de buitenwereld beperkt was, kon ik het Jari pas na twee weken later telefonisch vertellen. Hij schrok zich kapot. Vooral omdat hij midden in zijn eigen verslaving zat en niet wist of hij wel een goede vader kon zijn. Maar uiteindelijk besefte hij, net als ik, dat dit zijn kans was. We hadden niet veel, maar we wisten dat we ons kind alle liefde van de wereld konden geven. Daarom wilden we er allebei alles aan doen om weer gezond te worden, dus kwam Jari ook naar Zuid-Afrika om af te kicken. Zijn ouders betaalden zijn vliegticket. We zaten allebei in een ander gebouw, zo’n vijfhonderd meter van elkaar vandaan, en zagen elkaar pas na tweeënhalve maand weer, toen we allebei klaar waren met ons afkicktraject. Dat was best raar en wennen, want we hadden elkaar eigenlijk nog nooit nuchter meegemaakt."

Bekijk ook

Anouk ontdekte na 25 jaar dat haar man vreemdging: 'Hij bleek al jaren een dubbelleven te leiden' | Grazia

Na drie stormachtige weken beëindigde Anouk* haar relatie met Mark*, met wie ze 25 jaar samen was. 'Opeens dacht ik: dit kan ik niet meer, het is klaar.’

"Terug in Nederland moesten we helemaal opnieuw beginnen. Door een flinke huurachterstand hadden we geen huis meer. Ook hadden we allebei een schuld van ongeveer twintigduizend euro opgebouwd. Het was moeilijk om dat onder ogen te komen, maar samen besloten we alles op alles te zetten om eruit te komen. Het scheelde dat we tijdelijk in het hotel van Jari’s ouders mochten verblijven. En na een paar maanden kregen we een nieuwe woning in een dorp verderop. Voor ons was dat het beste: weg van alle triggers en oude vrienden die nog steeds gebruikten. We verbraken het contact met hen allemaal. Op 5 september 2024 werd onze zoon Mason gezond geboren. Natuurlijk was ik bang dat hij misschien iets aan mijn verslaving had overgehouden, maar omdat ik alleen de eerste weken van mijn zwangerschap had gebruikt en daarna niet meer, was het risico op complicaties heel klein. En vanaf het moment dat ik hem in mijn armen hield, was ik supergelukkig met hem. Nu, een jaar later, gaat het goed met ons. Jari en ik zijn opnieuw getrouwd, dit keer nuchter, en hij heeft weer een eigen bedrijf. Hij werkt keihard als pannendekker en ik volg therapie om mijn trauma’s van mijn verslaving en andere gebeurtenissen te verwerken. Ook hebben we bijna al onze schulden afbetaald en genieten we enorm van Mason. Als ik naar hem kijk, besef ik hoeveel hij voor mij betekent. Ik had nooit gedacht dat ik zoveel van iemand kon houden; hij is echt mijn drijfveer om het elke dag goed te doen. Elke dag moet ik opletten: structuur houden, mijn dagritme volgen, eerlijk praten over mijn gevoelens en alert zijn op triggers. Soms kan het iets kleins zijn, zoals een geur of een verpakking die me aan drugs doet denken. Dan heb ik meteen zin in miauw, maar dan praat ik er met Jari of iemand anders over en doe ik er niks mee. Ik voel me zoveel sterker dan eerst. Ik weet dat ik meer ben dan mijn verslaving en ik vecht er elke dag voor om dat te laten zien. Niet alleen voor mezelf, maar vooral voor mijn zoon. Want hij is de reden dat het mij gelukt is om al deze ellende achter met te laten.”

Wat is miauw?

3-MMC, ook wel bekend als ‘miauw’ of ‘poes’, is een designerdrug. Het is een middel dat speciaal wordt gemaakt om op een bestaande illegale drug te lijken, maar een net iets andere samenstelling heeft. Sinds 1 juli dit jaar is het gebruik van alle designerdrugs verboden in Nederland. Toch wordt miauw nog door veel mensen gebruikt, omdat je je er opgewekt, energiek en alert door kunt voelen. Het kan je zelfvertrouwen een boost geven en zorgt het voor een verhoogd libido. Het grote nadeel van miauw is dat het erg verslavend is. Zodra het na een aantal uur is uitgewerkt, is de behoefte vaak groot om het snel opnieuw te gebruiken. Doe je dat niet, dan volgt er meestal een heftige kater met gevoelens van leegte, somberheid en uitputting. In 2023 gebruikte 33,7 procent van mensen van 16 tot en met 35 jaar die uitgingen 3-MMC. Hiermee was 3-MMC, na ecstasy en cannabis, de meestgebruikte drug onder deze groep.

Bronnen: ggzinterventie.nl, Rijksoverheid en Trimbos-instituut