Anouk ontdekte na 25 jaar dat haar man vreemdging: 'Hij bleek al jaren een dubbelleven te leiden'

Anouk: “Vanaf de bank keek ik naar Mark, de man met wie ik 25 jaar lief en leed had gedeeld. Daar zat hij: in zijn rolstoel voor de tv, lekker in zijn badjas en een kopje thee erbij. Alsof er niks aan de hand was. Drie weken lang had ik hem elke dag naar het ziekenhuis gebracht voor onderzoeken en chemobehandelingen. Omdat hij zijn heup had gebroken, droeg ik bij elk bezoek zijn spullen en duwde ik hem vooruit. Dat hij uitgezaaide prostaat-kanker bleek te hebben en niet meer lang had te leven, was een vreselijke shock. Dat was ook de reden waarom ik, ondanks alles, besloot om hem te helpen. Maar opeens was ik daar helemaal klaar mee. ‘Dit kan ik niet meer’, zei ik, terwijl ik mijn woede probeerde te beheersen. ‘Jij hebt mij jarenlang voorgelogen en mijn leven kapotgemaakt. Ik ga jou niet meer verzorgen. Je moet hier weg.’ Geschrokken draaide hij zich om. ‘Nee, nee, dit meen je niet. Alsjeblieft, geef me nog een kans’, zei hij. ‘We zijn bijna ons hele leven samen geweest. We hebben kinderen. We kunnen dit redden. Ik wil alsnog met je trouwen.’ Met moeite stond hij op uit zijn rolstoel en strompelde naar me toe. Vervolgens knielde hij huilend voor me neer en kuste mijn hand. ‘Alsjeblieft...’ smeekte hij. Vol minachting keek ik hem aan. Mijn onvoorwaardelijke liefde voor hem was verdwenen. ‘Toen je bij al die vrouwen lag, huilde je ook niet’, zei ik. ‘Ga toch weg, man.’”

Onderbuikgevoel

“Een maand daarvoor dacht ik nog dat alles goed zat tussen ons. Totdat ik op een warme avond in augustus ontdekte dat Mark al zeker drie jaar een dubbelleven leidde. Omdat hij zich niet helemaal fit voelde, bleef hij die avond in zijn eigen appartement. Deze woning had hij na onze eerdere relatiecrisis aangehouden, zodat we ons allebei af en toe konden terugtrekken. Ik vond het nooit een probleem als hij daar sliep en die avond besloot ik hem te verrassen met een wijntje. Toen ik aanbelde, kon ik niet naar binnen. Ook nam hij zijn telefoon niet op. Mijn onderbuikgevoel zei dat er iets niet klopte en daarom bleef ik wachten voor de deur. Pas na tien minuten stond hij ineens in de deuropening, zogenaamd klaar om boodschappen te doen. Omdat ik niet naar binnen mocht, duwde ik hem opzij en worstelde ik me naar binnen terwijl hij me probeerde tegen te houden. Met pijn in mijn buik duwde ik de slaapkamerdeur open. En daar lag ze: een onbekende, naakte vrouw. In het bed van Mark... Woedend en in shock gooide ik de wijn die ik had meegebracht naar Marks hoofd. Vervolgens pakte ik snel mijn telefoon die door onze worsteling op een kastje was beland en stoof weg.”

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Ongeneeslijk ziek

“Thuis ontdekte ik dat ik niet mijn eigen telefoon had meegenomen, maar zijn tweede, geheime telefoon. Zonder pincode, dus ik kon alles lezen. Ik zag app-gesprekken met dertien verschillende vrouwen. Ze gingen terug tot 2019. Met sommige vrouwen bleek Mark serieuze relaties te hebben. Overal noemde hij mij zijn ‘geobsedeerde ex’. Het voelde alsof er een mes in mijn hart werd gestoken. De man met wie ik al zo lang samen was, bleek totaal iemand anders te zijn. Hoelang speelde dit al? En was alles tussen ons een leugen geweest? Ik was gebroken. Diezelfde avond belde Mark me op vanuit het ziekenhuis. Dat een volwassen man zijn heup ‘zomaar’ brak, vonden de artsen wat vreemd daarom deden ze nader onderzoek en bleek hij kanker te hebben. ‘Ik zit vol met uitzaaiingen’, huilde Mark. Maar ik voelde geen empathie, alleen maar woede. ‘Rot op met je kanker’, zei ik. ‘In je telefoon staan genoeg vrouwen die voor je kunnen zorgen. Dag Mark!’ Op dat moment voelde ik me sterk, maar toen Mark me drie dagen later weer belde dat hij niemand had, kreeg ik medelijden. Wat voor klootzak hij ook was, hij bleef nog steeds de vader van mijn kinderen. En voor hen besloot ik hem alsnog tijdelijk terug in huis te nemen en elke dag naar het ziekenhuis te rijden. In die tijd stelde ik hem ook vragen over het vreemdgaan, maar het enige wat hij zei was: ‘Er waren ook tijden dat ik niet vreemdging.’ Alsof ik dankbaar moest zijn dat hij me niet nóg vaker bedroog. Ik probeerde mijn woede opzij te zetten, tot het moment kwam dat ik besefte: dit is voorbij en ik er eindelijk een punt achter zette.”

Bekijk ook

5 red flags die je niet moet negeren – en hoe je ermee omgaat | Grazia

Of je nu net begint met daten of al jaren happy together bent: je kunt altijd red flags tegenkomen. Dit zijn vijf red flags die je niet moet negeren.

Een nieuw leven

“Na die dag is Mark niet meer thuis geweest. Later vernam ik van een van zijn andere vrouwen dat hij meteen bij haar was ingetrokken. Ze stuurde me zelfs foto’s van hen samen om mij te kwetsen. Natuurlijk deed dat pijn, maar ze mocht hem hebben. Ik hoefde Mark niet meer terug, dat was voorbij. Mijn kinderen waren mijn grootste steun. Ze waren al tieners en begrepen goed wat er aan de hand was. ‘Laat papa maar gaan’, zeiden ze. ‘Hij is het niet waard.’ Net als ik herkenden ze hun vader niet meer, maar tegelijkertijd worstelden ze met het nieuws dat hij niet meer lang te leven had. We zijn nu drie jaar verder en Mark leeft nog steeds. Mijn kinderen hebben contact met hem, ik niet. Inmiddels heb ik een nieuwe relatie en ik ben gelukkiger dan ooit. Soms vragen mijn kinderen of ik zal huilen als Mark er niet meer is. ‘Waarschijnlijk wel’, zeg ik dan. ‘Hij is jullie vader en ik heb veel van hem gehouden. Maar mijn leven gaat verder, ook zonder hem.”

*Wegens privacy redenen zijn de namen van Anouk en haar ex gefingeerd. Hun echte namen zijn bekend bij de redactie.