Hoe gaat het nu met… Marieke van Ginneken van Idols

Het begin van Idols

Het is 1 november 2002 wanneer de allereerste aflevering van Idols op de buis komt. Hoewel het programma nog onbekend is in Nederland, heeft Idols na vijf afleveringen al kijkdichtheid van twee miljoen kijkers. Het programma wordt steeds populairder en wanneer de finale op tv komt, kijken maar liefst vijf miljoen mensen. Idols was top entertainment, maar voor de kandidaten in de top tien was het één groot gekkenhuis. 

Marieke van Ginneken is een van de kandidaten die in 2002 meedeed aan Idols. Op aanraden van een vriendin besloot ze zich destijds op te geven. “Toen een vriendin me de flyer voor Idols liet zien, had nog niemand van het programma gehoord”, blikt Marieke terug wanneer we met haar bellen. “Ik besloot me voor de grap op te geven en ging naar Rotterdam voor de audities.”

Tijdens de audities kwam Marieke er al snel achter dat deze niet niks waren, maar wat ze toen nog niet wist is dat 7.626 jongeren zich voor de allereerste audities hadden opgegeven. En van die jongeren, gingen slechts 94 kandidaten door naar de theaterrondes. “Tijdens de eerste auditie zag ik mensen continu huilend naar buiten gaan. Niemand ging door”, herinnert Marieke zich nog. “Maar bij mij was de jury heel enthousiast.” Juryleden Henk-Jan Smits, Eric van Tijn, Jerney Kaagman en Edwin Jansen waren het er unaniem over eens dat ze door ging naar de volgende ronde.

Gekkenhuis

De nuchtere Marieke ging moeiteloos door de theaterronde en de workshops heen en bemachtigde een plek bij de laatste tien. De productie van Idols werd groots aangepakt, maar pas toen de liveshows op tv kwamen, realiseerde Marieke hoe populair het programma was geworden. “We hadden geen idee dat er drie miljoen mensen – als het niet meer waren – naar het programma keken. Toen ik een keer met Jim (Bakkum, red.) ergens een hapje ging eten, kwamen er opeens allemaal mensen naar ons toe. Destijds kon je niet zomaar even ergens heen”, blikt Marieke terug. 

Toch was al die aandacht niet helemaal nieuw voor haar. “Het fenomeen 'beroemd zijn', kende ik wel door mijn zusje Aukje (die destijds de rol van Charlie Fischer speelde in Goede Tijden, Slechte Tijden, red.) Dus dat was voor mij niet helemaal nieuw. Alleen was het wel gek dat mensen nu niet alleen met mijn zusje op de foto wilden, maar ook met mij.” 

Ondanks dat het af en toe echt een gekkenhuis was, bleef Marieke er nuchter onder. “Ik was ‘al’ 23, maar een paar andere kandidaten waren nog geen achttien. Bovendien wist ik door mijn zusje al hoe het kan zijn als mensen op je afkomen, en lukte het me best goed om met die plotselinge bekendheid te dealen. Daarnaast waardeerde ik het heel erg als mensen naar me toekwamen om te vertellen dat ze me tof vonden.” 

Geleefd worden

Ondanks dat Marieke goed met de plotseling fame kon omgaan, waren er heus wel wat uitdagingen. "Ik ben heel dankbaar voor die tijd, maar je werd wel in een bepaald hokje gestopt. Ik was echt het rockmeisje en moest stoer zijn. Of ik dat lastig vond? Mwua, het overkwam ons allemaal. We vonden het heel gezellig met elkaar, maar hadden geen idee wat ons te wachten stond.” 

Ook bestond er niet iets als een mediatraining: “We waren de eersten die meededen aan Idols en wisten niet wat marketingtechnisch handig was. Toen presentator Reinout Oerlemans me na een optreden vroeg hoe het ging, brabbelde ik iets als: ‘Ik was zo zenuwachtig en haalde die ene noot niet’, terwijl kandidaten van Idols 2 dan zeiden: 'Ik hoop dat iedereen thuis genoten heeft', en 'Stem op mij'.’”

Marieke eindigde als zesde in de liveshows, maar na de liveshows was de gekte niet meteen voorbij. “In die tijd werden we best wel geleefd. Dan werd ik door mijn tourmanager opgehaald, maar wist ik helemaal niet waar ik heen ging en had ik drie optredens op een avond. En de volgende dag had ik dan een fotoshoot voor Hitkrant.” Ook was er ontzettend veel Idols merch. Zo konden fans bij Blokker diverse fotopakketjes van de kandidaten kopen en zat er zelf een mini radio van Mariekes single Im a Fool in een Happy Meal van McDonald's. “Dat radiootje heb ik trouwens nog steeds!”, lacht Marieke. “Ik wist destijds ook helemaal niet dat het radiootje in een Happy Meal zat. Dat vertelde iemand me opeens. Dat was heel grappig, maar veel van die dingen heb ik in een soort waas meegemaakt. Sommige dingen waren zo bizar dat ik me die helemaal niet meer herinner.”

Hoogtepunt 

Toch zijn er een aantal hoogtepunten die Marieke zich zeker nog wel goed voor de geest kan halen. “Ahoy!”, reageert ze daar meteen op. “Vier dagen met z’n allen optreden in een uitverkocht Ahoy was echt fantastisch. We leefden in een bubbel en het was elke avond zo bijzonder om voor 10.000 man op te treden. Iedereen zong mee en dat was voor ons echt kippenvel. Soms kijk ik dat nog weleens terug op YouTube.”

Ook is er nog iets wat Marieke niet snel zal vergeten. “Wat ik ook bizar vond, was dat een vader me naar Ibiza had laten vliegen om op de zestiende verjaardag van zijn dochter te zingen. Ik heb een half uur gezongen en daarna kon ik daar nog twee dagen blijven om vakantie te vieren. Dat zijn echt van die onwerkelijke dingen die ik heb mee mogen maken.” 

Geen platencontract

Na Idols tekende Marieke een platencontract bij en bracht ze singles Just be Happy en I’m a Fool uit. Maar helaas kreeg ze daarna te horen dat haar contract niet verlengd werd. “Toen ik te horen kreeg dat mijn platencontract niet verlengd werd omdat er een nieuwe Idols zou komen, was dat best wel pijnlijk. Je wordt je dan heel bewust dat je een nummertje bent; dat is de harde kant van de showbizzwereld.” 

Na Idols moesten de kandidaten op eigen benen staan en zelf een plan maken om succesvol te blijven. “Als je geen plan had, stopte het voor jou”, stelt Marieke nuchter. “Voor sommige collega’s was dat heel moeilijk. Door Idols was je heel hoog gestart en die roem kan heel verslavend zijn. Zij bleven streven die mate van roem. Als het je niet lukt om dat weer te behalen kan dat heel moeilijk zijn. Daar heeft Emma Westerman tien jaar na Idols nog de documentaire U Kunt Nog Stemmen over gemaak: een aanrader.” 

Weer naar school

Marieke wist bijna meteen dat ze weer terug naar school wilde. “Dat plan had ik al heel snel bedacht. Ik ben gewoon een zekerheidsmuts. Daarnaast was ik ook iets ouder dan de rest. Ik woonde op mezelf en als ik geen inkomen had, kon ik de huur niet betalen. Veel anderen waren jonger en woonden nog thuis, dat was wel een groot verschil.” 

“Ik ben weer naar school gegaan om de studie social work te volgen en ben in de jeugdgevangenis gaan werken. Dat was heel complex, want ik was nog wel bekend. De jongeren wenden daar snel aan, maar voor collega’s was het heel ingewikkeld; zij vonden mij dat poppetje van tv en dachten dat ik een aandachtstrekker was. Ik kreeg veel vooroordelen op mijn uiterlijk en op wat ik had gedaan. Het duurde daardoor best een tijd voordat ik mijn strepen had verdiend. Dat was best een moeilijke tijd... Toen ik minder bekend werd, ging het steeds beter. Maar ik heb destijds vaak gedacht: was ik maar niet bekend.” 

Theatertour

Inmiddels heeft Marieke met haar partner twee kinderen en werkt ze al twintig jaar in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Ze is onder meer groepsleider en gezinsbehandelaar en traint hulpverleners vanuit het gedachtengoed van Verbindend Gezag en Geweldloos Verzet. Toch heeft ze het entertainen niet helemaal losgelaten. Zo werkt ze ook nog als stemactrice en is ze de vaste stem van Kwantum. “Werken als stemactrice vind ik heel leuk. Dat is heel anoniem, maar kan ik nog wel wat met mijn stem doen.” 

Ook heeft ze De Geweldloze Podcast. “Dat mensen nu naar me luisteren om wat ik te zeggen heb, vind ik fijn. 'Bekend zijn' draaide heel erg om het uiterlijk, maar nu gaat het om mijn kennis.” De podcast is zelfs zo’n succes dat ze momenteel samen met haar compagnon Ilse door het land tourt met hun theatertour Opvoeden, hoe dan...?! “Dat bijna alle shows zijn uitverkocht, vind ik heel bijzonder. We zijn nu zelfs al aan het verkopen voor 2026 en 2027. Dat is heel vet. Ik word gewaardeerd op de inhoud. Dit seizoen doen we dertien theaters aan. Volgend jaar doen we nog een ronde.” 

Geen zangambities

Marieke staat dus nog steeds op de planken, maar zou ze ooit weer het zingen willen oppakken? “Ik zing nog steeds, maar dat is alleen voor mezelf. Laatst plaatste ik stukje uit een oude videoclip op Instagram en kreeg toen meteen de vraag of ik dat nummer opnieuw zou willen uitbrengen, maar toen dacht ik echt: no way. Dat hele wereldje trekt me niet meer. Ik ben heel blij waar ik nu zit in de hulpverlening en daar voel ik me thuis.”

“Ik werk met hele zware problematiek, en mag af en toe mijn stem lenen aan een tekenfilm. Die afwisseling houdt mij in balans. Ik verlang niet naar de oppervlakkigheid van bekend zijn, maar zoek liever diepgang in mijn werk. Dat ik echt van betekenis kan zijn, vind ik belangrijk."

Contact met andere deelnemers

Ondanks dat Idols meer dan twintig geleden was, spreekt Marieke een aantal deelnemers nog steeds. “Met Jim en Dewi heb ik nog het meest contact, destijds waren ze ook echt mijn maatjes. Laatst heb ik met Dewi nog ergens lekker geluncht en bijgekletst. Dan spreken we ergens halverwege af, want zij komt uit Friesland en ik uit Brabant. Dewi en ik willen ook weer eens iets organiseren als etentje met de laatste tien. Ook ga ook altijd naar voorstellingen van Jim toe. Wat je met de laatste tien hebt gedeeld kun je met niemand anders delen. Dat gevoel kan ik niet uitleggen aan mijn man of zusje, niemand behalve die tien weten hoe het voelde. Daardoor heb je toch wel een band met elkaar."

Toekomstplannen

Het moge inmiddels duidelijk zijn dat Marieke niet iemand is die stilzit, en in de toekomst lijkt dit niet te veranderen. “Ik ben afgelopen jaar opgeleid tot familie-opsteller en daar wil ik me het komende jaar – naast het theater – verder op richten en uitbreiden. Maar ik wil vooral dat blijven doen wat me hart me ingeeft. Dat is mijn plan voor de toekomst: mijn hart volgen."