Pommelien Thijs over jong beroemd worden: 'Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik iets groots heb gemist'

Wanneer je een fashion icoon als Pommelien Thijs bent, kun je het maken om op oranje Crocs bij de shoot van Grazia’s grote modenummer te komen. “Ik heb altijd geroepen dat ik nooit Crocs zou dragen”, lacht de Vlaamse. “Deze heb ik gekregen op Koningsdag en toen dacht ik: wat een heftige kleur. Maar vanochtend stapte ik in de auto en had ik zoiets van: waarom niet, ik word er eigenlijk wel vrolijk van. Ik zal dus niet meer zo snel zeggen dat ik iets nooit aantrek, want binnen een paar jaar loop ik er misschien alsnog mee.”

Jij houdt wel echt van fashion, hè?

“Zeker, ik vind mode heel inspirerend. Ik vind het heerlijk om elk jaar de nieuwe lichting modeontwerpers in de gaten te houden en inspiratie op te doen. Mijn hele algoritme op TikTok staat er vol mee. Soms vraag ik iemand iets speciaals te ontwerpen voor op het podium, zoals de outfit die ik op Werchter droeg, die is gemaakt door het Amsterdamse House of Rubber. Ik ontmoette de ontwerpster en vond alles wat zij maakt meteen mooi. Dan vind ik het heerlijk om te zeggen: hier zijn mijn maten, doe maar wat je wilt! Ik zie bij jonge ontwerpers een beweging dat ze veel meer op een duurzame manier proberen te werken dan de oude modehuizen, dat vind ik heel inspirerend. Tuurlijk zie ik ook weleens prachtige vintage pieces van designermerken, maar die zijn vaak veel delicater, dus daar ga je niet zomaar mee optreden. Designerkleding eerstehands kopen heb ik nog niet gedaan.”

Je draagt vooral vintage?

“In mijn persoonlijke leven draag ik alleen maar tweedehands en op het podium probeer ik dat ook zo veel mogelijk te doen. Of ik laat dus iets maken, want dan weet ik zeker dat de ontwerper op een deftige manier wordt vergoed. Daar heb je geen invloed op als je kleding nieuw in de winkel koopt. Ik heb het ook altijd leuk gevonden om dingen zelf te maken. Ik was een jaar of tien toen ik begon met naaien. Lange tijd was ik heel slecht, hoor, maar ik heb er nog altijd een leuke hobby aan.”

Zie je mode als een manier om je te identificeren?

“Ja, maar ik word er ook gewoon vrolijk van. Na een periode van draaien – bijvoorbeeld voor een serie als Knokke Off, waarin ik zo anders word gestyled – moet ik altijd weer even zoeken van: wat wil ik eigenlijk dragen? Mijn persoonlijke stijl is vaak compleet tegenovergesteld van mijn podiumlooks. Ik denk dat ik creatiever met mijn kledingkast omging voordat artiest zijn mijn werk werd, omdat het toen veel meer een uitlaatklep was. Ik ging toen ook veel meer op zoek naar statement pieces. Sinds ik alles voor op het podium van A tot Z uitdenk, kleed ik me in mijn vrije tijd veel minder extravert en kies ik daar juist mega voor comfort.”

Waar shop jij graag?

“Ik shop het meeste online, via Vinted, maar ook wel via Vestiaire Collective voor tweedehands designerstuks. Mijn duurste items zijn de kledingstukken die ik speciaal heb laten maken, omdat je dan betaalt voor de uren die iemand erin steekt. Aan een dure designertas zal ik niet snel mijn geld uitgeven. Ik heb heel veel handtassen, maar allemaal tweedehands.”

Doe je ook weleens miskopen?

“Zeker wel, maar ik zal ze zelden wegdoen, dan vermaak ik ze liever. Mijn miskopen zitten meestal in schoenen, die ik tweedehands koop, maar niet in mijn eigen maat kan vinden. Ik heb oneindig veel zooltjes en enkelstukken die ik in laarzen doe die te groot zijn. Laatst droeg ik op het podium twee zolen en een enkelstuk in een laars. (Lachend:) Tijdens het springen dacht ik wel even: deze had ik gewoon in mijn eigen maat moeten kopen. Soms pakt een outfit op het podium ook minder goed uit. Zo droeg ik bij Pinkpop een te gekke outfit: een siliconen rokje met een broekje en een panty eronder. Maar zowel de rok als de panty was heel glibberig, waardoor ik mijn broekje tijdens de show bijna op mijn knieën had hangen.”

Je hebt Pinkpop en Paradiso gedaan en staat 27 februari in AFAS Live. Klinkt alsof het hier in Nederland ook behoorlijk is ontploft...

“Ja, dat heb ik de afgelopen maanden live wel kunnen merken. Ik ben vorig jaar in Nederland gestart met een clubtour in kleine zalen en het is mooi om te zien hoe dat groeide. Paradiso was superleuk. Het is zo’n mooie zaal en elke vierkante centimeter stond vol met mensen, die alles konden meezingen. Het is wel grappig om mijn Vlaamse teksten nu ook in het Nederlands te horen. De taal is natuurlijk wel hetzelfde, maar het accent niet, jullie spreken sommige woorden heel anders uit.

Je nieuwe album komt 3 oktober uit. Wat kunnen we verwachten?

“Het album heet Gedoe. Ik zoek altijd naar woorden voor titels die ik leuk vind klinken, dat was bij Per Ongeluk ook zo. Qua genre is het iets diverser dan mijn eerste album, dus ik heb het allemaal onder de koepel ‘Nederlandstalig’ gegooid. Er staat nog steeds veel pop op, maar soms zitten er ook elektronische invloeden of stevige gitaren doorheen. Ik schrijf grotendeels vanuit mezelf. De teksten zijn niet altijd autobiografisch, maar ik moet er wel iets bij voelen. Ik houd wel van het contrast tussen teksten die heel diep gaan en teksten die een tikkeltje ludiek zijn en waarmee ik mezelf niet al te serieus neem.”

Je hit Atlas en je nieuwste single Ben je Klaar? lijken allebei te gaan over problematische liefde. Is dat een thema in je leven?

“Meestal als ik een song schrijf, heb ik het idee dat het niet gaat over een specifiek persoon of een specifieke situatie. Maar als ik het dan twee maanden later nog eens luister, denk ik: oeps, dit ging daar blijkbaar wél over. Ik denk dat veel van mijn nummers gaan over opgroeien en de existentiële vraag: hoe zit het nu eigenlijk allemaal? Soms schrijf ik zo specifiek dat ik denk: dit gaat niet resoneren op mensen, en vaak krijg ik dan juist terug dat het exact is hoe mensen het zelf hebben meegemaakt. Zo origineel zijn mijn gedachten dus blijkbaar niet, haha.”

Kun je nog wel gewoon een twintiger zijn als je leven zo op z'n kop staat?

“Mijn leven is wel anders dan dat van mijn vrienden, die met hun studie bezig zijn. Maar ik ben bewust ook op kamers gegaan toen zij gingen studeren en ik ging dan gewoon mee uit. Al was ik wel altijd de eerste die ging slapen, omdat ik de volgende dag vroeg weer moest werken. Een festivalletje doen in de zomer is wat lastiger, maar ik ben deze week bijvoorbeeld naar de Gentse feesten geweest en dat lukt nog best als ik een tikkeltje incognito ga. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik iets groots heb gemist. Het scheelt dat ik een baan heb die me veel voldoening geeft, dus het is niet zo erg als ik een keer iets moet missen omdat ik op een podium of op de set sta.”

Je hebt net de opnames van seizoen 3 van Knokke Off afgerond. Hoe was het om weer op die set te staan?

“Het is altijd superleuk om terug te zijn, al is het ook best een intens personage. Louise heeft een bipolaire stoornis en ik vind het heel belangrijk om dat op de juiste manier te tonen, niet karikaturaal. Ik wil ook niet dat mensen het gevoel hebben dat de manier waarop ik dit neerzet de enige is, want voor iedereen ziet zo’n stoornis er weer anders uit. Gelukkig zijn er op sociale media kanalen veel persoonlijke ervaringen te vinden, waar ik me elk seizoen weer opnieuw in probeer te verdiepen. Dit derde seizoen kun je zien dat we allemaal een stuk ouder zijn. Het eerste seizoen ging veel over feesten en het tweede ook nog wel, maar we gaan nu iets meer de business kant op.”

Is het lastig om een rol als deze weer los te laten?

“Ik vind het niet moeilijk om Louise mentaal los te laten, het is eerder het fysieke waar ik moeite mee heb, want er komt elke keer een hoop spanning op je lijf te staan. Als je moet spelen dat je heel kwaad bent, herkent je lichaam niet het verschil tussen oprechte boosheid en acteren, dus dat voel je na afloop wel. Elke keer ga ik er heel enthousiast in en dan denk ik na een week: o shit, hoe ga ik dit volhouden?”

'Door die solide basis lukt het me om me niet gek te laten maken'

Hoe lukt het jou zelf om mentaal gezond te blijven met alle gekte om je heen?

“Ik heb heel fijne familie en vrienden om me heen, die echt met mij zijn meegegroeid. Door die solide basis lukt het me om me niet gek te laten maken. Ik vind alles prima, zolang ik het zelf nog kan relativeren. Ik heb het ook echt nodig om af en toe te ontsnappen in de natuur, vooral nu ik zelf in de stad woon. Als het me te veel wordt, ga ik wandelen of gewoon onder de bomen zitten. Ik vind niets zo ontspannend als lekker buiten zijn. Ik vind het ook fijn om naar de kalfjes te gaan die bij mijn ouders in de weide staan; bij dieren voel ik me sowieso heel happy. Verder heb ik deze september vrij gepland om met vrienden naar Mexico te gaan. Dat soort dingen vind ik ook heel belangrijk om tussen mijn drukke werk in te doen.”

Hoe deal jij met de roem? Je zei eerder: 'Ik wil geen mediapersoonlijkheid zijn.'

“Om een mediapersoonlijkheid te zijn, moet je ook je persoonlijke leven delen, en daar heb ik geen behoefte aan. Ik vind het heel leuk om dit werk te doen en snap dat het een onderdeel daarvan is om iets van jezelf te laten zien, maar roem is geen motivator voor mij. Meestal lukt het me wel om het te scheiden, zodat het niet over mij als persoon, maar over mij als artiest gaat. Maar je hebt geen invloed op wat de media schrijven.”

Wat vind je zelf lastig om te lezen?

“Alles wat ze schrijven over mijn persoonlijke leven. Juist omdat ik daar heel privé over ben, wordt het soms ingevuld op manieren die niet waar zijn. Ik reageer er eigenlijk nooit op, want de enige manier waarop ik me zou kunnen verdedigen is door mijn privéleven open te gooien, en dat wil ik niet. Je kunt het beter loslaten dan het te willen controleren. Nu zijn mensen online over het algemeen wel lief over mij, daar ben ik heel blij om. Ik heb vrienden die online om de maand publiekelijk worden afgemaakt, terwijl ze niks verkeerd hebben gedaan. Vroeger kon ik nog weleens doorklikken als ik iets las en dan dacht ik: o nee, Gerard uit Noorderkempen vindt mij verschrikkelijk. Maar Gerard kent mij niet eens persoonlijk, dus wat kun je ermee? Het is heel cliché, maar van de honderd reacties blijft alleen die ene slechte hangen, terwijl ook negenennegentig mensen de moeite hebben genomen om te zeggen: ik vind het echt tof wat je doet.

'Ik vind het fijn dat mijn relatie nog echt voor mezelf is'

Iedereen is toch nieuwsgierig naar je datingleven...

“Dat is iets waar mensen heel hard op aangaan. Ik heb er zelf nog nooit iets over verteld, maar ik heb mijn huidige relatie (met acteur Bram Spooren, red.) wel bevestigd, omdat ik dacht: als ik gewoon met hem buiten wil komen, moet ik daar ook niet lullig over doen. Het is niet zo dat niemand het mag weten, ik ga er alleen niet spontaan dingen over delen. Ik vind het fijn dat mijn relatie nog echt voor mezelf is. Het voelt juist om bepaalde dingen in mijn leven te hebben waarvan ik denk: dit is nog helemaal van mij.”

Heb je nog grote carrièredromen?

“Ik hoop vooral dat ik de combinatie van acteren en muziek maken kan blijven doen, dat maakt mij het gelukkigst. Qua rollen zou ik graag een keer in een kostuumfilm willen spelen, dat lijk me heerlijk. Hollywood is niet iets wat ik najaag. Als het ooit op mijn pad komt, prima, maar ik zou niet zelf actief achter die rollen aangaan. De enige reden waarom ik het tof zou vinden, is omdat de projecten groter zijn en er op de set dus veel meer kan. Maar om daar nu die grote beroemdheid te gaan halen, dat is niets voor mij!”

Over Pommelien

Pommelien Thijs (2001) werd bekend toen ze Op zoek naar Annie won en als twaalfjarig meisje in de beroemde musical mocht spelen. Ze was daarna te zien in o.a. #LikeMe, De Familie Claus en de hitserie Knokke Off, waarvan het derde seizoen volgend jaar op Netflix te zien is. Verder kennen we haar van liedjes als Nu wij niet meer praten (met Jaap Reesema), Erop of eronder, Het midden (met MEAU) Atlas en haar nieuwe single Ben je klaar? Op 3 oktober verschijnt haar nieuwe album Gedoe en op 27 februari staat Pommelien met haar eigen show in AFAS Live.