Merol: 'In mijn liedjes vind ik het vet om schaamteloos te zijn en statements te maken'

Het was een tijdje wat stiller rondom jou. Hoe gaat het met je?

“Goed, ik wilde me even helemaal op mijn album focussen. Op een gegeven moment was ik zo bezig met ‘mensen mogen me niet vergeten’, veel optreden en liedjes uitbrengen, dat het bijna voelde alsof ik een machine was. Het liefst ging ik maar door-door-door. Het was nodig om een stapje terug te doen en te kijken naar wie ben ik en wat wil ik maken. Toen ik net begon met muziek, was ik heel onbevangen, alles voelde als een cadeautje. Op een gegeven moment weet je hoe de muziekindustrie werkt en wil je dat de nummers gelikter klinken zodat ze op de radio komen. Ik wilde het plezier van het begin weer terugvinden én dat is gelukt.”

Hoe kijk je terug op die begintijd?

“Ik word gelukkig als ik daaraan terugdenk en realiseer me dat ik het toen voor lief heb genomen. Het ging in een roes aan me voorbij. Terwijl het erg bijzonder was wat er gebeurde. Hoe goed Lekker met de meiden werd opgepakt, die eerste drie nummers meteen een succes waren en hoe ik in één klap van zingen in halflege theaters naar uitverkochte concerten ging. Soms verlang ik daarnaar terug. Al vond ik het in ’t begin ook lastig dat er ineens zoveel gebeurde en dat ik het met niemand kon delen. Dan stond ik ineens voor een volle zaal met mensen die mijn teksten meezongen, die ik vanuit mijn studentenkamer had geschreven. Insane, maar soms voelde ik me best eenzaam. Daarom vind ik het nu belangrijk om mijn vrienden en familie erbij te betrekken. Zij houden mij met beide benen op de grond.”

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Voel je druk om dat succes te evenaren?

“Absoluut. Het is ook makkelijk om mezelf te vergelijken met andere artiesten en op Instagram te doom scrollen. Ik vind dat moeilijk en moet mezelf continu terugfluiten. Het helpt om dat dan uit te spreken, in de vorm van bewondering en lekker met mijn eigen shows en liedjes bezig zijn, daar word ik het gelukkigst van. Als ik mijn fans zie, weet ik weer: hier doe ik het voor. De druk die ik eerder voelde om een hit te maken, heb ik met dit album meer losgelaten.”

Bekijk ook

Vera Camilla: 'Ik ben depressief en nog zoveel méér' | Grazia

In haar nieuwe boek deelt influencer Vera Camilla alles over haar mentale gezondheidsproblemen. Iets waar ze van jongs af aan mee worstelt.

Ben je zelfverzekerder geworden?

“Ik heb wel het gevoel dat ik iets doe wat ik kan en de bevestiging van fans helpt me. Ook merk ik dat ik zelfverzekerder word over mijn lichaam en sta ik er kalmer. Waar ik eerst nog onzeker kon zijn over mijn blote buik, voel ik me nu sexy op het podium. In het dagelijks leven kan ik onzeker zijn en ben ik een enorme pleaser. Op het podium ben ik een stoere versie van mezelf en is er minder schaamte.”

Vertel eens wat meer over je nieuwe album Naar de Haaien & Weer Terug?

“Het gaat alle kanten op, van rustige nummers tot knallers waar je lekker op kunt dansen. Het album gaat over dat we allemaal een destructieve kant hebben, maar dat we onszelf ook weer opbouwen. In mijn nummers verwerk ik mijn emoties, bijvoorbeeld woede of verdriet, dat voelde heel therapeutisch. Zo staat er een nummer op, die ik vier jaar geleden schreef over een relatie die uitging.”

Zitten er ook weer nummers tussen met een feministisch randje?

“Natuurlijk! In het echte leven ben ik genuanceerder maar in mijn liedjes vind ik het juist vet om schaamteloos te zijn en statements te maken. Door zulke nummers te zingen voel ik me empowered. Bijvoorbeeld Sorry Lul, dat gaat over machtsmisbruik voornamelijk door mannen. Die zag ik dan aan een talkshowtafel zitten om zich te verantwoorden, maar dat deden ze eigenlijk niet. Als ik dat zag, voelde ik woede. Ik denk niet dat we iedereen moeten cancelen, maar het is wel belangrijk dat mensen hun verantwoordelijkheid nemen.”

Herken je het gevoel van 'naar de haaien gaan'?

“Jazeker, voor mij kan dat losgaan op een festival met vrienden zijn. Maar ook je verliezen in onzekerheid, wat ik afgelopen zomer had op Pukkelpop. Ik gunde mezelf na dat optreden geen tijd om bij te komen. Ik ben bang dat ik soms tegen een burn-out aanhik. Dan gaat mijn hartslag omhoog en voel ik paniek. Het helpt dat ik mijn telefoon bijvoorbeeld altijd na negen uur ’s avonds wegleg, om lekker naar de film te gaan of een yogasessie te doen.”

Wat hoop je dat mensen uit je album halen?

“Het zou te gek zijn als mensen zich erin herkennen, dat het troost biedt of dat het ze ophypet om lekker te gaan te dansen en het leven te vieren. Een voorbeeld: Ziet ze dan niet gaat over dat vrouwen zich continu aanpassen aan wat de wereld van hen vraagt. Ik zou willen dat jonge meisjes minder zelfbewust zijn of bezig zijn me wat anderen van hen vinden.”

Wat wil je nog in de toekomst?

“Ik wil nog graag op Down The Rabbit Hole, Into the Great Wide Open en Sziget staan, shows in Duitsland zouden ook tof zijn. Maar ik kan me ook voorstellen dat ik nog een musical of film ga maken, dat ik labelbaas word of dat ik help bij de vormgeving voor de shows van andere artiesten. Maar het liefst zing ik op mijn zeventigste nog steeds Hou je bek en bef me. Dat zou toch geweldig zijn?