Hoe kwamen jullie op het idee voor jullie podcast Mama is moe?
“Eva en ik zijn al vanaf ons twintigste vriendinnen en hebben altijd veel gedeeld. Toen we moeder werden, merkten we dat onze gesprekken veranderden en meer over de kinderen gingen", vertelt Carolien in Grazia. "We hebben eenzelfde soort humor, grofheid en ongeremdheid, die we in de media en in podcasts nog weleens missen als het over het moederschap gaat. ‘Waarom gaan we hier niet zélf op een ongefilterde manier over praten in een eigen podcast’, zeiden we tegen elkaar.”
“Zonder taboes, gewoon zeggen waar het op staat", vult Eva aan. "We praten over die momenten dat je als moeder écht je geduld verliest of je voor het eerst misschien zelfs wat agressie voelt, omdat je niet meer kan van vermoeidheid. Juist de taboeonderwerpen gooien we open, omdat ze zo universeel en herkenbaar zijn. Ik begin een van de afleveringen met een anekdote over hoe ik dacht dat ik een tampon te lang had laten zitten. Wat gelukkig niet zo was, maar vervolgens trok ik mijn hele spiraal eruit. In eerste instantie denk ik dan wel: moet ik dit wel vertellen? Maar ik denk dat er veel herkenning zit in dingen delen, en dat het juist heel troostend en grappig is om de verbinding op te zoeken met andere vrouwen.”
Wat zijn onderwerpen waarvan jullie denken: kom op, wees daar eens eerlijk over?
“Bevallingen natuurlijk", zegt Carolien. "Maar we hebben ook een aflevering opgenomen over het veranderende lichaam. Hoe je borsten gaan hangen nadat je kinderen hebt gekregen, maar ook de ongemakken van aambeien na je bevalling. Dat zijn dingen waar je het misschien niet zo snel over hebt, omdat je je toch ergens schaamt. In deze podcast willen wij ons juist uiten over die ongemakkelijke onderwerpen. En ook over herkenbare onderwerpen als het eeuwige schuldgevoel dat je hebt als werkende moeder en hoe wij daarmee pogen om te gaan. Het leuke is dat wij ook weer van elkaar verschillen, dus als luisteraar krijg je verschillende ervaringen en meningen waarin je je wel of misschien juist niet kan vinden.”
“Die meningen gaan heel vaak gewoon over onszelf en de spot die we met onszelf drijven", aldus Eva. "Over de controledrang die je hebt als je je kind voor het eerst achterlaat bij een oppas of bij opa en oma. Welke lelijke kanten komen er dan naar boven? Ik heb bijvoorbeeld post-its op de krakende traptreden geplakt toen ik een oppas kreeg, omdat mijn kind zo slecht sliep. Zo van: ga hier niet op staan, want dan wordt ze wakker en dan wordt het vanavond weer moeilijk. Dat zijn gestoorde verhalen, maar ook gewoon lekkere dingen om met elkaar te delen en heel hard om te lachen. Misschien denkt iemand anders: ja, dat had ik zomaar kunnen zijn.”
Praten jullie in je podcast ook over onderwerpen als ouderlijke ruzies of sex na je bevalling, aangezien jullie allebei vrij terughoudend zijn over je relatie?
“Sommige dingen vinden we privé. De podcast gaat echt over het moederschap en over onze persoonlijke beleving", legt Carolien uit. "Natuurlijk komt daarbij ook weleens iets over de vaders voorbij, maar we zijn voorzichtig in dingen delen waarmee we anderen kunnen belasten. Dat vind ik een ander soort privé dan over mijn eigen aambeien vertellen.”
“Tuurlijk durf ik wel te vertellen dat je niet op dezelfde kwantiteit sex zit na je bevalling als ervoor, maar je hebt ook met iemand anders te maken, die hier niet op zit te wachten", stelt Eva. "We praten bijvoorbeeld ook over verdampende vriendschappen, en hoe ik daarin zelf weleens een klootzak ben geweest. Maar ook daarbij benoemen we geen vriendinnen bij naam.”
Het volledige interview met Carolien Spoor en Eva Laurenssen lees je in de nieuwste Grazia. Nu in de winkel en te bestellen via Tijdschrift.land!
- De Stroom / Nina Schollaardt