S10 over liefde voor mode: 'Ik probeer een beetje die hot, sexy, art teacher vibe uit te stralen'

Hoewel het grote publiek haar pas in 2022 leerde kennen, toen ze Nederland vertegenwoordigde op het Eurovisie Songfestival met het liedje De Diepte, gaat S10 al heel wat jaren mee in de Nederlandstalige muziekscene. Al op zestienjarige leeftijd bracht ze haar eerste EP uit, Antipsychotica, wat haar een platencontract opleverde bij hiphoplabel Noah’s Ark. Fast forward naar nu: er zijn vier albums bij gekomen, een rits awards – van Beste Album tot Song van het Jaar – haar documentaire over mentale gezondheid Storm om mij heen en haar recente docu S10-dat het goed blijft gaan met mij. En o ja... er komt een theatertour aan én een nieuw album, dat zo goed als af is. En dan hebben we het nog niet eens gehad over haar te gekke kledingstijl, of haar warme persoonlijkheid, die er na één minuut al voor zorgt dat wij ook voorgoed fan zijn van Stien. Voor Grazia’s fashion issue hult ze zich in high fashion en vertelt ze alles over haar persoonlijke stijl, inspiratie en hoe haar leven is veranderd sinds het Eurovisie Songfestival.

Vertel, hoe zou je jouw persoonlijke stijl omschrijven?

“Oei, dat vind ik moeilijk! Ik shop vooral, haha, ik ben écht een shopping addict. Ik hou heel veel van vintage designerkleding, dat is eigenlijk mijn grootste liefde. Op dit moment zit ik wat meer in mijn vrouwelijke kledingstijl. Ik probeer een beetje die hot, sexy, art teacher vibe uit te stralen, meer rokjes enzo. En verder probeer ik altijd maar gewoon een beetje wat. Weirde patronen bijvoorbeeld. Polkadots vind ik nu ook heel leuk. En ik heb eigenlijk altijd cowboylaarzen aan. Maar mijn ultieme stijl zou eigenlijk een beetje UK punk zijn.”

Heel vet! Waar haal je je inspiratie vandaan?

“Ik doe heel veel research naar wat er speelt in de mode. En ik ben fan van Yung Lean, een rapper uit Zweden – hij is eigenlijk mijn grootste style-inspiratie. Artiesten hebben mij sowieso van jongs af aan al geïnspireerd. Grappig genoeg waren dit meestal mannelijke artiesten, vooral rappers. Hiphopcultuur heb ik altijd heel vet gevonden fashion wise. Ook in Amsterdam vind ik dat daar heel veel vette dingen voor zijn. Daarnaast zoek ik oneindig veel op Instagram naar vette blogs en weirde items. En ik browse heel veel in vintage designerwinkels.”

Welke winkels zijn je favoriet?

“Op dit moment vind ik Laan Amsterdam heel vet. Die hebben echt alles, van vintage Maison Margiela tot echte runway stukken – zo mooi allemaal. En er is nog een nieuwe winkel in Amsterdam, Dream Unit. Het is eigenlijk nog een beetje stiekem, maar ook zó vet. Ze hebben daar heel kunstige kleren. Rokken met paarden erop en cropped tops met asbakken op je borsten bijvoorbeeld, en je kunt er ook meubels kopen of andere kunststukken. Het is allemaal heel kleinschalig, allemaal kleine designers die in die winkel hun items verkopen. Echt te gek, ik zou daar elke dag wel naartoe willen. En het is helemaal niet heel duur, omdat iedereen net begonnen is met ontwerpen. Verder ben ik dol op Vivienne Westwood. Dat mis ik nog wel in Amsterdam, een goede Vivienne Westwood-winkel.”

Iedereen die jou een beetje kent, weet dat je gek bent op mode. Zou je ooit meer willen doen met die liefde?

“Ik zou het wel heel vet vinden om model te staan voor een groot merk, maar ik ben natuurlijk Nederlands, dus ik weet niet of er echt kansen voor mij liggen met buitenlandse merken. Veel modehuizen zijn Italiaans of Frans, dus daar ligt nou niet heel erg een vraag naar Nederlandse zangeressen, haha. Maar ik zou het ook heel sick vinden als iemand mij bijvoorbeeld zou willen kleden voor mijn shows. Acne Studios zou ik heel vet vinden.”

Nou, je weet het nooit! Je hebt door je deelname aan het Eurovisie Songfestival miljoenen mensen over de hele wereld bereikt. Wat is er allemaal veranderd in je leven sinds je mee hebt gedan?

“Ik was al een paar jaar heel erg druk bezig met van alles, maar het Eurovisie Songfestival is echt een heel positieve, leuke wind in mijn leven geweest. Ik ben wat volwassener geworden en heb meer stabiliteit gevonden in mijn leven. Alles is eigenlijk veel leuker geworden. Ik heb elke week zoveel om naar uit te kijken. En ik word veel meer herkend op straat – gelukkig is dat altijd positief.”

Je documentaire S10-Dat het goed blijft gaan met mij is onlangs uitgekomen. Hoe is dat proces geweest? Het is natuurlijk superleuk om je hoogtepunten vast te leggen, maar je dieptepunten werden hiermee ook vereeuwigd.

“We hebben de documentaire met z’n drieën gemaakt, (met Linda Hakeboom en haar partner Rolf Hartogensis, red.) met alleen een kleine handcamera. En omdat we een heel goede klik hadden samen, voelde het hele proces heel persoonlijk en natuurlijk. Het was bijna raar als ze ergens niet bij waren, zeg maar. Ze gingen zoveel mogelijk mee naar alles, en daar hoort soms ook verdriet bij, of andere nare dingen. Op het moment van draaien vond ik het niet heel moeilijk om gefilmd te worden, maar ik vond het wel moeilijk om die beelden achteraf terug te zien. Zoiets is heel confronterend. Maar ik ben ook wel iemand die dingen makkelijk weer kan loslaten, dus ik heb dat gedeelte ook wel weer achter me gelaten.”

Heb je de docu in je eentje teruggekeken of met andere mensen?

“We hebben hem eerst samen met het team teruggekeken. Daarna heb ik ’m, toen-ie echt helemaal af was, op mijn vakantie op Bali nog een keer in m’n eentje gekeken. Toen dacht ik: ja, hier ben ik heel blij mee, ook al vind ik het heftig. Het is gewoon heel mooi gemaakt.”

Op Insta schreef je dat je zelf heel veel aan de documentaire van Jelle Tuinstra, Who the fuck is Jett Rebel, hebt gehad, die Linda in 2014 maakte. Hoe zijn de reacties op jouw docu geweest?

“Ik denk dat ik wel duizend berichten heb gehad. Maar het gekke is dat ik complimenten die over mezelf gaan juist heel erg buiten mezelf plaats. Het komt niet zo binnen ofzo. Terwijl ik van een negatieve reactie juist wel last kan hebben. Kunnen honderd mensen iets leuks over me zeggen, maar als één iemand dan vervolgens op Twitter zegt: ‘Waarom is zij nou weer op tv?’ denk ik meteen: nou, sorry hoor. Maar gelukkig ben ik niet zo onzeker en lig ik er ook weer niet wakker van. Ik laat me niet zo snel gek maken. En ik denk ook altijd: als jij de moeite neemt om iets gemeens te zeggen over een chick van drieëntwintig op social media, dan moet er in jouw leven wel iets kut gaan. Ik heb echt nog nooit in mijn leven opzettelijk een gemeen bericht aan iemand getypt.”

Waren er ook dingen die je absoluut niet in je docu wilde hebben?

“Ik heb meteen gezegd: ‘Ik vertrouw jullie volledig en ik wil alles vertellen’, maar ik heb wel een tijd heel erg gestruggeld met de vraag: wat blijft privé en wat mag iedereen weten? Ik vind dat moeilijk. Uiteindelijk hebben we een paar dingen eruit gelaten. Enerzijds ben ik in de media en ben ik artiest – ik ben altijd heel open geweest en floep er sporadisch nog wel eens wat uit – maar de Stien die op tv is of in een tijdschrift staat, is anders dan de Stien die hier op het terras lekker een colaatje zit te drinken. Ik denk dat ik inmiddels de balans wat meer heb gevonden. Eigenlijk weet niemand hoe mijn privéleven eruitziet, en dat vind ik best wel relaxed.”

Geldt dat ook voor je teksten? Want die klinken wel alsof ze heel diep in jou zitten en open en persoonlijk zijn.

“Ja, klopt. Mijn muziek is helemaal van mij. Daarin vind ik het ook niet erg om heel open te zijn. Ik vind dat juist vet – dat ik in mijn muziek gewoon vertel wat ik wil. En dat mensen daar dan ook hun eigen interpretatie aan kunnen geven. Mensen vragen mij ook wel eens of ik mijn teksten wil uitleggen, maar dat vind ik stom. Hoor het hoe jij het wil horen.”

Heb je er bewust voor gekozen om je muziek een soort dagboek te maken?

“Dat is voor mij juist altijd heel onbewust gegaan. Liedjes schrijven voelt voor mij echt een beetje als mijn tweede natuur, zeg maar. Ik hoef daar niet speciaal voor te gaan zitten of heel erg mijn best voor te doen. Het gaat vanzelf. Meestal schrijf ik gedurende de dag allerlei zinnen op die ik bedenk, en vaak ontstaat er vanuit zo’n zin dan een heel nummer. Ik probeer ook zo min mogelijk naar de studio te gaan. Ik wil dat de juiste liedjes op het juiste moment ontstaan, en niet dat ik daarbuiten mezelf heel erg moet pushen om te produceren. Zo blijft het natuurlijk en leuk, en wordt het geen overkill.”

In het najaar begint je theatertour, Groeipijn, spannend! Kun je daar al meer over vertellen?

“Afgelopen zomer heb ik de voorstelling ge-try-out op het theaterfestival Oerol. Dat was echt helemaal te gek. Ik doe het samen met mijn band en met de regisseur, Marcus Azzini, en we zijn helemaal in mijn oude teksten gedoken. Eigenlijk maak ik in de voorstelling een soort boog, waarin ik in het donker begin en als een soort lang lied zingend naar het licht probeer te komen – daarom heet de voor- stelling ook Groeipijn. Het was heel bijzonder om al die oude liedjes aan te raken en ik heb er echt heel veel zin in.”

Zijn er verder nog samenwerkingen waar je nog van droomt?

“Ik heb op dit moment niet echt een heel grote samenwerkdroom, denk ik. Alle mensen die op dat lijstje stonden, heb ik al mee gewerkt of werk ik nog steeds mee.”

Ook mooi, toch? Dat je tevreden bent met wat je hebt. Hoe ziet de rest van 2024 er voor jou uit?

“Ik ga heel hard werken om mijn plaat af te maken, en ik ga die theatertour in het najaar doen. Daarnaast ga ik met Froukje een nieuw liedje uitbrengen. We wilden graag meer liedjes maken samen, dus zijn met z’n tweeën de studio in gedoken. Daarna zijn we met Antoon gaan zitten, die heeft het nummer uiteindelijk geproduceerd. Het voelde meteen heel goed allemaal. Het is een heel leuk liedje over vriendschap, en op Lowlands spelen we ’m voor het eerst live. Dus daar heb ik ook megaveel zin in. En daarna ga ik denk ik heel veel muziek releasen.”

We zijn benieuwd! Kun je stiekem al wat vertellen over je volgende album?

“Een groot deel staat al, maar ik wil het nog even helemaal goed afmaken allemaal. Ik heb echt heel veel zin om het te delen, maar verder kan ik er nog niet zoveel over zeggen. Jammer hè? Ik ben ook met iemand aan het werken die ik heel vet vind en dat wil ik zo graag van de daken schreeuwen, maar stiekem vind ik het ook heel leuk dat ik een soort geheim heb. En dat ik straks een nieuw album heb. Ik heb er echt megaveel zin in.”

Productie: Sanne Kesler | Styling: Roel Schagen | Haar & make-up: Mascha Meijer @ House of orange