Blog: 'Weet je wel wie ik ben?'

Een vriendin van mij, een beginnend actrice, werkt in een hele fancy extreem dure modezaak. Het soort mensen dat er komt, zal waarschijnlijk nooit haar vrienden worden, aangezien ze zich elke dag weer doodergert aan de Manhattan snobs die de zaak met opgetrokken neus frequenteren.  Eigenlijk haat mijn vriendin die winkel, maar ze heeft onlangs een prachtig jurkje weg laten hangen. Nog even doorbijten en nog meer posh gedogen en dan kan ze het jurkje, dankzij de uitverkoop, eindelijk betalen. Hij is bestemd voor haar allereerste première.

Op een doodnormale zaterdag liepen er drie, niet bepaald onaantrekkelijke, jongetjes binnen. Samen met hun pappa kwamen ze dure kleren uitzoeken. Ook niet ongebruikelijk. De jongens trokken het ene dure item na het andere uit de rekken, er werd uitgebreid gekeurd en gepast. Aan mijn vriendin de twijfelachtige eer om dit vrolijke en kennelijk zeer vermogende gezelschap te helpen. Stiekem was het heel gezellig en pas na een paar uur viel de eindbeslissing over welke outfits bij hun huis bezorgd mochten worden. Bij het afrekenen, vroeg mijn vriendin of die meegekomen meneer, die zich al die tijd een beetje op de achtergrond had gehouden hun vader was. Ze vond het eigenlijk een beetje raar dat het pappa echt geen ene reet interesseerde hoe ernstig zijn kinderen zijn Goldcard gingen misbruiken. Op zich ook niet zo raar in deze stad. Sommige mensen worden hier, naar mijn idee, zelfs nog doorbetaald als ze ’s nachts rustig liggen te slapen. En daar komt ook nog bij dat de meeste vrouwen niet werken, dus dat moet wel betekenen dat manlief het financieel heel goed voor elkaar heeft. Een andere vriendin van mij kwam op een ochtend naar beneden en zag haar man met een verward hoofd door een stapel afschriften ploegen. Hij keek naar haar op een vroeg :”Wàt heb je deze maand precies gekocht met de AmEx?” Weer een andere vriendin zat afgelopen week winterlaarzen te shoppen vanaf haar buitenverblijf in the middle of no where. Er is daar geen winkel te bekennen, maar internet doet het gelukkig wel. Manlief krijgt de schrik van zijn leven als hij straks die dozen voor de deur aantreft…

Maar goed, terug naar die jongetjes en hun vader. Nadat mijn vriendin naar het nut van de aanwezigheid van die vage meneer had geïnformeerd, keken de drie mannetjes haar stomverbaasd aan. Na enkele ogenblikken wist één van hen uit te brengen dat dat niet hun vader was, maar hun bodyguard. Het kwartje was toen duidelijk nog steeds niet gevallen bij mijn vriendin, dus toen voelde één van de broertjes zich genoodzaakt zijn broer aan te vullen: “Wij zijn de Jonas Brothers!” “Oh!”

Het is overigens allemaal goedgekomen. De kleertjes werden netjes afgerekend en KevinJoeNick (ik weet nog steeds niet wie wie is) besloot mijn vriendin toen actief te gaan volgen op Twitter en haar zelfs mee uit te vragen. Ik verheug me al enorm op de bruiloft!

Joe

KevinNick

Beeld: Getty images