Diet Detective: Foto dagboek

Al jaren is haar motto: eat drink and be gorgeous. Helaas gaat deze vlieger niet meer op, sinds de curv police net wat langer naar haar keek. Vorige maand is ze nog een kilo aangekomen. No big deal zou je zeggen, ware het niet dat ze het afgelopen jaar wat meer kilo is aangekomen. Toch heeft the Diet Detective liever heupen dan honger. Om het niet uit de hand te laten lopen gaat ze op onderzoek uit om te zien welke methode het beste bij haar past, want nothing tastes as good as skinny feels… als ze Kate Moss moet geloven. Laatst las ik het hilarische “Dovenmansoren dieet” van Maarten t’ Hart. Hij baseert het betoog in zijn boek vooral op de nogal plastische leus ‘Overal mag ik in bijten, mits ik daarvan flink ga schijten’. Ik zou morgen ook zo een boek kunnen uitbrengen. Met de titel: “ Het leven van een dieetjunkie”. Het is geen mysterie; ik word tenslotte niet dik van de lucht, maar ik krijg die knop in mijn hoofd niet om, om mijn levenswijze rigoureus om te gooien. Ik heb al heel wat diëten gevolgd. Van South Beach, Weight Watchers, New Figure, Modifast  (leuk zo’n lekkende Modifast beker in je bureaula) tot Prodimed. Ik ken ze allemaal. Ik heb zelfs een abonnement op de Sonja genomen. Misschien val ik dan lezend af?

Zou het helpen als ik een maand mijn eten fotografeer?  Tegenwoordig bestaan hier apps voor zoals Kick your Habits of My Fitness Pal. Je wordt zelf namelijk heel bewust van de momenten dat je behoefte hebt om te eten. Wat je precies eet en wat je hebt gegeten. Experts zeggen dat dit mijn gewichtsverlies kan verdubbelen. Dit is goed nieuws, ik zal vanaf nu een foto maken van alles wat ik van plan ben in mijn mond te stoppen.

De eerste dagen gaan me aardig af. Ik ben lekker op dreef met mijn iPhone camera en ik probeer zo gezond en gevarieerd mogelijk te eten. Na een week gaat het mis en vergeet ik soms foto’s te maken. Het komt geregeld voor dat ik mijn buren in het restaurant vraag of ik hun gerecht mag fotograferen. En vrolijk je eten fotograferen werkt niet altijd. Na 3 weken stop ik. Het moraal van het verhaal: het kan geen kwaad om met eten bezig te zijn, maar gewoon gezond eten is uiteindelijk gewoon het beste. Ik ben blij dat ik mag ophouden met fotograferen. Of het experiment gelukt is, durf ik niet te zeggen. In kilo’s scheelt het niet veel, maar ik ben me er wel meer van bewust wat er in mijn mond gaat. Het enige wat werkt, is je leven en eetpatroon aanpassen en foto’s maken van momenten waar je plezier aan hebt beleeft. En dat is niet een bak sla…