Bewezen: Huil jij snel? Dat zegt dít over je

Of je nu een huilebalk bent of zelden emoties toont in de vorm van tranen: je vermogen om te huilen valt gewoon wetenschappelijk te verklaren.

Huilebalk of niet

Vraag: Finding Nemo staat aan en Nemo’s moeder Coral wordt opgegeten doore en barracuda. Wat doe jij?
A) Huilen. En hard ook.
B) Verbaasd naast je kijken, omdat daar een vriendin keihard zit te janken. Dit is toch een tekenfilm voor kinderen, over een fictieve, veredelde goudvis en we weten allemaal *spoiler alert* dat Nemo weer gevonden wordt?! Waarom zou je hier in hemelsnaam om huilen?

Zie hier, het verschil tussen twee soorten vrouwen: aan de ene kant de vrouw die haar tranen snel de vrije loop laat, aan de andere kant de vrouw die je juist helemaal niet snel aan het janken krijgt. Hoe kan het dat we zo’n compleet andere drempel hebben als het op huilen aankomt?

Prefrontale watte?

Mensen zijn rare wezens. Dat beaamt ook Ad Vingerhoets, hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg. Hij heeft de afgelopen twintig jaar onderzoek gedaan naar huilen en weet dan ook alles van het onderwerp af. “In onze hersenen, net achter ons voorhoofd, zit de prefrontale cortex. Dat is een soort sensor die bepaalt of een emotionele reactie gepast is of niet, en die afremt als-ie besluit dat huilen in een specifiek geval nergens voor nodig is. Het is voor een deel erfelijk bepaald hoe snel je huilt. Het heeft te maken met je hormonen en je persoonlijkheid.” Simpel gezegd: bij de ene vrouw remt die prefrontale cortex emoties meer af dan bij de andere vrouw, en je kunt er weinig aan doen hoe strak die rem bij jou staat afgesteld.

De mate waarin we in ons leven blootgesteld worden aan emotionele situaties heeft invloed op hoe vaak en hoe makkelijk we huilen. En als je bent opgegroeid in een gezin waarin weinig gehuild werd, zal ook die sociale beïnvloeding ervoor zorgen dat je minder snel in tranen uitbarst dan iemand die in een gezin opgroeide waar de tranen altijd rijkelijk vloeiden.

Hormonen

Ook hormonen spelen een rol. “Mannen huilen minder vaak dan vrouwen omdat ze meer testosteron in hun lichaam hebben. Dat remt emoties. Ook vrouwen hebben dit hormoon in hun lijf en tussen vrouwen onderling kan de hoeveelheid ervan verschillen – waardoor ze sneller of minder snel zullen huilen. Je ziet ook dat als mannen of vrouwen meer macht of een hogere positie krijgen, ze meer testosteron aanmaken. Daardoor worden ze minder empathisch en gaan ze dus minder snel huilen.”

Tussen mannen en vrouwen bestaat daarnaast een groot verschil als het gaat om gevoelens van machteloosheid: vrouwen zullen daar sneller op reageren door te huilen, mannen worden eerder boos en gaan vloeken. Het vermogen om te huilen kan daarnaast tijdelijk beïnvloed worden door factoren van buitenaf. “Dingen als overmatig alcoholgebruik en slaapgebrek zorgen ervoor dat je prefrontalecortex niet zo goed werkt, waardoor je emoties minder afgeremd worden.”

Feitelijk kun je er dus weinig aan doen of je een huilebalk bent of niet: het zit ’m in je genen, hormonen en opvoeding.

Lees ook: Huil jij altijd tijdens een film? Dat zegt dit over je

Tekst: Wendy van Poorten, Beeld: iStock