Real life: 'Mijn vriend zit niet op Curaçao, maar in een kliniek'

Danique (26): "Ik wist wel dat mijn vriend op zijn vijftiende psychische problemen had gehad, maar hij deed er altijd nogal luchtig over. 'Dat komt wel vaker voor bij mensen met autisme’, zei hij dan."

"Vasco heeft asperger maar is, zoals het genoemd wordt, ‘hoog­ functionerend.’ Om eerlijk te zijn merkte ik nooit iets van zijn autisme. Niet echt. Vasco is wel een ‘nerd’ zoals ik hem plagend noemde. Hij is heel perfectionistisch, geweldig met computers en een echt rekenwonder. Eigenschappen die je aan zijn Asperger zou kunnen toewijzen, maar voor mij waren ze gewoon onderdeel van zijn persoonlijkheid. En eigenlijk ook een groot deel van wat me in hem aantrok. Het enige wat ik soms lastig vond, was zijn hang naar routine en het feit dat hij slecht om kon gaan met spontane plannen. Dan raakte hij echt van slag. Maar goed, iedereen heeft wel iets."

Rare kwast

"Mijn familie is wat minder hoogopgeleid dan de familie waar Vasco uit komt. Ik ben zelfs de enige in mijn familie die de middelbare school heeft afgemaakt, en dat ik daarna nog ging studeren was al helemaal een unicum. Maar ik hou zielsveel van mijn familie. Mijn ouders zijn altijd ontzettend trots op me geweest en hebben me waar ze maar konden gesteund. Ook al leven we in totaal verschillende werelden, hun mening is belangrijk voor me. Toen ik Vasco aan ze kwam voorstellen, dat had ik uitgesteld totdat ik er echt niet meer onderuit kon, was het commentaar niet van de lucht. Ze vonden hem maar een rare kwast. Ik snapte het wel. Maar voor mij was die ‘rare’ nu eenmaal de ware. Ze accepteerden hem, omdat ik gelukkig met hem was, maar familie­bijeenkomsten verliepen altijd een beetje stroef. Ze snapten elkaars humor gewoon niet. Ik vond het jammer, maar je kunt nu eenmaal niet alles hebben."

Hoge eisen

"Vasco en ik waren hard aan onze toekomst aan het bouwen. Ik werk als pedagogisch medewerkster, Vasco maakte als een speer carrière op een accountantskantoor. Soms maakte ik me wel zorgen. Hij maakte zoveel uren en stelde in mijn ogen enorme eisen aan zichzelf. Ik vroeg me af of hij niet teveel hooi op zijn vork nam, vooral toen er een hogere functie vrij kwam waar hij graag voor in aanmerking wilde komen. Hij had echter behoorlijk wat concurrentie van een iets oudere collega, dus haalde hij alles uit de kast om zich te bewijzen. Op zijn werk functioneerde hij misschien wel op de toppen van zijn kunnen, maar thuis was dat heel anders. Vasco sliep steeds slechter, leek voortdurend gespannen. Als ik met hem wilde praten, sloot hij zich voor me af. Of hij reageerde geïrriteerd. Vaak kreeg hij niet eens mee wat ik tegen hem zei. Omdat hij zo defensief reageerde, liet ik het maar zo."

AIVD

"Ik hoopte eigenlijk dat het wel weer over zou waaien, en ik duimde mijn duimen blauw dat Vasco snel zijn promotie zou krijgen, zodat hij kon ontspannen. Maar dat gebeurde niet en alles werd allemaal alleen nog maar erger..."

De rest van het verhaal lees je in de nieuwe Grazia die nu in de winkel ligt of voor €0,49 HIER via Blendle.