Candy Dulfer over Prince: 'Ik heb hem vast iets te hard beoordeeld'

Van spelen in Madonna’s voorprogramma op haar zeventiende tot werken met Prince en Beyoncé: Candy Dulfer vertelt er alles over in haar vorige week verschenen biografie Sax, Candy & Rock-’n-Roll. Grazia sprak haar over haar tijd met Prince.

Aparte ontmoeting

Hoe ze Prince ontmoette is een mooi verhaal. "Prince kwam naar Nederland voor zijn Lovesexy-tour en Mojo belde: of we zijn voorprogramma wilden doen. We waren al de hele middag in De Kuip toen we te horen kregen dat het toch niet doorging. Ik was woest en wilde me niet zomaar weg laten sturen", vertelt ze.

"Ik schijn iets gezegd te hebben als: ‘Ik speel net zo goed als Eric Leeds’, destijds zijn vaste saxofonist. Wat ik nooit zo bedoeld heb, want níémand speelt zo goed als Eric Leeds. Maar Sheila is naar Prince gegaan en heeft gezegd: Er staat een meisje buiten bij wie de stoom uit de oren komt en ze zegt dat ze beter is dan Eric."

Sorry

Candy kreeg kaarten voor een concert van Prince ter compensatie, waar ze met tegenzin heen ging. "Ineens werd omgeroepen dat Candy Dulfer backstage moest komen. Daar kreeg ik te horen dat Prince me wilde zien. Ik werd naar zijn kleedkamer gebracht en hij zei: ‘Hoi, ik wil even sorry zeggen.’ En toen: ‘Wil je meespelen?’"

Verbroken contact

Dat was het begin van een jarenlange samenwerking. Maar toen Prince overleed, hadden ze geen contact meer. "Ik was een tijdje helemaal klaar met hem door alles wat er was gebeurd. Hij was een lieve man, maar kon ook heel hard zijn", vertelt ze.

"Daarbij heeft hij mij de laatste keer niet netjes uit zijn tour gewerkt. Prince had op een avond heel lelijk gedaan over een van mijn beste vrienden en ik was zo kwaad dat ik dacht: ik ga echt niet meer om jouw stomme grappen lachen. Dat merkte hij en de volgende dag belde hij ineens op: ‘O sorry, ik heb te veel mensen uitgenodigd voor mijn tour’. Het voelde als een slechte smoes om me weg te krijgen en ik ben heel lang boos op hem geweest."

Lieve dingen

"Pas na zijn dood hoorde ik dat hij altijd zo lief over me sprak en dat die tijd met ons zijn gelukkigste tijd was geweest. Ik heb hem vast iets te hard beoordeeld, maar het was ook niet makkelijk om met hem te communiceren en soms was hij echt niet recht door zee. En ik was ook erg koppig; wat dat betreft waren we flink aan elkaar gewaagd. Het gaf het me wel een goed gevoel te horen dat hij die lieve dingen had gezegd."

Het hele interview lees je in de nieuwe Grazia, die nu in de winkel ligt.