Real life: 'Een verstokte roker stopt met roken'

Na veertien jaar roken is het voor journalist Stephanie (32) tijd om te stoppen: “Ik merk dat ik alleen wil stoppen om de deadline voor dit artikel te halen. Daar gaat het al mis.”

Vieze tante

"Vraag me niet waarom ik in hemelsnaam op m’n achttiende begon met roken. Dat is gebeurd, we zijn veertien jaar verder en ik rook nog steeds. Soms tik ik een pakje per dag aan. Andere momenten doe ik 48 uur met een pakje. Zulke goede dagen vier ik graag met... een sigaretje. Een tijd zei ik tegen vriendinnen dat roken gewoon bij me hoorde: “Wen er maar aan, ik kan me niet voorstellen ooit te stoppen.” Er is een tijd geweest dat ik zou stoppen voor m’n dertigste. Er is een tijd geweest dat ik twee maanden was gestopt en daarna in een vlaag van verstandsverbijstering (en met vijf kilo extra) weer een pakje kocht. Er is ook een tijd geweest dat ik zou stoppen met roken als mijn tweelingzus zou bevallen van haar dochter. Ik walgde van het idee dat zij me zou leren kennen als de vieze tante die stinkt naar rook. Nu is mijn nichtje drie. Als ze me naar buiten ziet gaan, zegt ze: ‘Stephie even siegerretje roken?’."

Rimpels

Hier spreekt een serieus verslaafde en ik heb inmiddels geleerd dat een rookverslaafde zichzelf net zo voor de gek houdt als een alcoholist of een junk. En dat stoppen gepaard gaat met een heleboel angsten. De wil om te stoppen is er echter nog steeds. Helemaal nadat het CBS recent een onderzoek publiceerde waaruit blijkt dat mensen die voor hun 35e verjaardag stoppen met roken, net zo lang leven als mensen die nooit hebben gerookt. En dat wil ik. Mijn huid gaat met de snelheid van Max Verstappen achteruit. Er zitten lijnen in mijn gezicht die dieper zijn dan bij leeftijdsgenoten, de grauwsluier valt alleen na een zonvakantie minder op en het hoesten neemt toe. Bovendien kost het klauwen met geld, helemaal nu een pakje vanaf 2018 nóg duurder wordt. Met de motivatie zit het dus goed. Zou je denken.

Research

Hypnotherapie, accupunctuur, stoppen- met-roken-cursussen, nicotinepleisters, e-sigaretten: het aanbod is eindeloos – net als de meningen van ex-rokers. De een zweerde bij het boek van Allen Carr, de ander bij het roken van duizend sigaretten achter elkaar totdat je je echt vreselijk ziek voelt, en weer iemand anders zei: “Steeds minder sigaretten per dag gaan roken, afbouwen die boel.” Dus ging ik zelf maar op onderzoek uit. Je moet immers iets vinden waar jij je prettig bij voelt. Ik stuitte op een onderzoek van wetenschappers van de universiteit van Oxford (ik vertrouw wetenschappers op hun blauwe ogen) dat mijn vermoeden bevestigde. Zij onderzochten de effectiviteit van twee stopmethodes: langzaam afbouwen en cold turkey. Je raadt het al, cold turkey won. Meer overtuiging had ik eigenlijk niet nodig, want zo win je tijd én geld. Maar omdat mijn vorige stoppoging ook koude kalkoen-stijl ging en ik na twee maanden tóch weer begon, wilde ik vooral op psychisch vlak meer inzicht. Zul je namelijk zien dat ik straks gestopt ben met roken, maar elke dag een fles rode wijn naar binnen giet. Tja, je bent verslavingsgevoelig of je bent het niet.

Het hele verhaal lees je in de nieuwe Grazia is HIER via Blendle.

Beeld: iStock