Real life: 'Mijn broer appte dat hij me wat zou aandoen als ik thuiskwam'

Steeds meer jonge vrouwen spreken zich uit over de ongelijkheid binnen de Marokkaanse gemeenschap. Nour (19): "Ik liet alles achter om te kunnen leven."

Vernederlandst

"Ik ben streng opgevoed en haalde het niet in mijn hoofd om ook maar iets te doen waar mijn familie zich voor zou kunnen schamen. En dat was nogal wat. Mijn familie is zo fanatiek religieus dat ik wel een heel goede reden moest hebben om weg te mogen na schooltijd. Ik was te veel ‘vernederlandst’. En het was niet de bedoeling dat ik net zo zou worden als de meisjes met wie ik omging. Mijn broer mocht alles, maar als ik niet gehoorzaamde, kreeg ik klappen. Ik voelde me zo alleen en gevangen. Ik probeerde mijn ouders duidelijk te maken dat ik dan wel moslim was, maar ook in Nederland woonde. Waarom mocht ik niet naar buiten, of naar een schoolfeestje?"

Nette dochter

"Elke dag was ik de nette dochter die niets deed wat haar familie zou afkeuren. Mijn vriendinnen haakten één voor één af, omdat ik toch nooit met ze kon afspreken, en ik durfde niemand in vertrouwen te nemen, omdat ik intussen echt bang was voor mijn broer. Als ik hem hoorde praten over meisjes uit zijn eigen sociale omgeving, dan werd ik van binnen helemaal koud. En ik kan de keren niet meer tellen dat ik te horen kreeg dat ik het niet in mijn hoofd moest halen om me ooit zo te gedragen als zij."

Alles achterlaten

"Ik wilde niet het leven leiden zoals mijn moeder dat leidt, maar tegelijkertijd was ik doodsbang voor de gevolgen als ik van huis zou wegrennen. Toch werd het thuis steeds benauwender en beklemmender voor me. Als je op je 21e nog niet getrouwd was, had je in de ogen van mijn familie al zo’n beetje afgedaan."

"Het voelde alsof er een strop om mijn nek zat die steeds strakker werd aangetrokken. Stukje bij beetje begon ik te beseffen dat mijn enige kans om mijn leven te kunnen leven zoals ík dat wilde, zou inhouden dat ik alles moest achterlaten."

Oergevoel

"Ik zat in de klas toen ik een appje van mijn broer kreeg: hij wist nu wat voor ‘hoer’ ik was. En hij zou me wat aandoen als ik thuiskwam. Dat was het moment dat er een soort oergevoel in me loskwam. Ik wilde niet meer naar die donkere kamer waar ik me schuil moest houden voor de buitenwereld en waar ik voortdurend bang was."

De rest van het verhaal lees je in de nieuwe Grazia of HIER via Blendle.