Er zijn niet veel taboes meer. Maar liefde, en zelfs sex, met je eigen broer valt daar zeker wél onder. Mickey (24) vertelt.
"Bijna twee jaar geleden ontmoette ik de liefde van mijn leven. Vanaf het moment dat we elkaar voor de eerste keer zagen, voelde ik een magnetische aantrekkingskracht. ‘Er is iets mis met mij’, dacht ik. ‘Dit klopt niet’. Dit was tenslotte niet zomaar een man. Hij was precies 33 dagen ouder dan ik en onze moeders waren tegelijk zwanger geweest. Van dezelfde donor..."
Donor
"Dat ik een donorkind ben, heb ik altijd geweten. Mijn vader was onvruchtbaar en daarom ben ik verwekt met behulp van donorzaad. Mijn ouders waren daar open over, ik heb er nooit een probleem mee gehad. Mijn jeugd was heerlijk onbezorgd en mijn ouders waren gewoon mijn ouders. Pas toen ik volwassen werd, begon het te knagen. Bepaalde uiterlijke kenmerken en karaktereigenschappen van mezelf zag ik uiteraard niet terug in mijn vader, maar ook niet in mijn moeder. Steeds vaker vroeg ik me af of dat anders zou zijn met mijn biologische vader. Op mijn twintigste besloot ik er werk van te maken. Via internet wist ik inmiddels dat er een DNA-databank bestaat voor kinderen zoals ik: het Fiom KID-register. Ik kon daar bloed laten afnemen en dan zou het Fiom op zoek gaan naar een mogelijke match met donoren in de databank."
Slecht nieuws
"Een maand of twee later werd ik gebeld. Met slecht nieuws: mijn donorvader bleek inmiddels te zijn overleden. Ik was ontzettend verdrietig omdat ik hem nooit meer zou kunnen ontmoeten. Maar er was meer. Dat was leuk nieuws, gelukkig. Ik bleek niet het enige kind dat was verwekt met het zaad van mijn donorvader. Er waren nog vijf halfzussen en een halfbroer bekend bij de databank. Toen ik dat hoorde, ging er een schok door me heen. Bij de mogelijkheid dat ik niet het enige biologische kind van mijn donor was, had ik nog niet stilgestaan. Naarmate ik aan het idee gewend raakte dat ik niet enig kind was, kreeg ik het verlangen om mijn biologische familie te leren kennen."
Liefde
"Ik besloot te beginnen met de broer, hij woonde het dichtst bij me. Ook hij had aangegeven open te staan voor contact, dus kreeg ik zijn gegevens via de databank. Een paar weken later stapte ik in de auto om mijn halfbroer te ontmoeten. We hadden afgesproken bij een lunchroom in het park van zijn woonplaats. Toen ik kwam aanlopen, zag ik hem al staan. Ik had hem herkend uit duizenden, al had ik hem nog nooit in het echt gezien. Inmiddels durf ik het wel te zeggen: het was liefde op het eerste gezicht. Heviger dan alles wat ik ooit had gevoeld. Er was een instant connectie die me deed trillen van opwinding. Verlegen omhelsden we elkaar. Het voelde heel ongemakkelijk om elkaar in de ogen te kijken. Het was alsof ik voor het eerst echt in een spiegel keek. Alsof ik mezelf zag, maar dan in mannelijke vorm."
Gehypnotiseerd
"Eenmaal binnen probeerden we zo normaal mogelijk te doen, hoewel de omstandigheden natuurlijk best apart waren. Al snel pakte Reinier mijn hand. Hij vertelde me alles over zijn leven. Zelfs dingen die hij nog nooit aan iemand verteld had, zei hij. En ik deed hetzelfde. We hebben non-stop zitten praten, urenlang. Gulzig, alsof we elkaars woorden wilden opzuigen. Later die avond, toen ik weer thuis was, scrolde ik door Reiniers foto’s op Facebook. Gehypnotiseerd keek ik naar de beelden uit het leven van mijn broer. Ik was in de war. Ik voelde me tot hem aangetrokken. Niet op een platonische manier, dat zou nog begrijpelijk zijn geweest. Maar anders. Sexueel. Het verlangen deed bijna fysiek pijn. ‘Er is iets heel erg mis met mij’, dacht ik. Inmiddels weet ik dat er een verklaring is voor deze gevoelens. Maar destijds had ik daar nog nooit van gehoord. Het heet genetische sexuele aantrekkingskracht, kortweg: GSA. Een fenomeen dat optreedt als twee familieleden die op jonge leeftijd van elkaar zijn gescheiden, of zoals in ons geval elkaar nooit hebben gekend, elkaar uiteindelijk ontmoeten. Het is best bizar dat dit zo onbekend is, want het schijnt voor te komen bij de helft van de familieleden die elkaar na jaren of voor het eerst zien, voor te komen. Het tegenovergestelde ervan bestaat overigens ook. Dat heet het Westermarck-effect: als kinderen die met elkaar opgroeien geen sexuele belangstelling voor elkaar zullen hebben of krijgen. Dat effect is overigens niet alleen waargenomen bij familieleden, maar ook bij andere groepen kinderen die het grootste deel van hun jeugd samen doorbrachten. Maar goed, destijds wist ik dit allemaal nog niet. Ik zat met mezelf in de knoop. Een paar dagen later kreeg ik een mail van Reinier. Tussen de regels door las ik dat hij worstelde met dezelfde vragen en gevoelens als ik. En net als ik durfde hij er niet openlijk voor uit te komen. Ondanks dat ik het nog steeds niet normaal vond, maakte mijn hart een sprongetje. We spraken af elkaar dat weekend weer te zien, om te praten. Ik pikte hem op na zijn werk. Maar in plaats van dat we een hapje gingen eten zoals gepland, zaten we binnen de kortste keren als twee trillende pubers te zoenen in de auto. Hoewel we ons schuldig voelden, was het verlangen zo ongelooflijk intens."
Intens
"Een week later mailde Reinier me dat hij zijn relatie had beëindigd. Niet om mij, maar omdat het al langer niet goed zat. Ondanks alles was ik blij. Nu was er tenminste een hindernis minder die ons in de weg stond. Niet dat het nu makkelijker werd. Incest blijft altijd nog een van de laatste grote taboes in onze samenleving. Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat Reinier en ik een bijzonder geschenk hebben gekregen, omdat we deze intense liefde mogen ervaren. Ik kan me niet voorstellen dat een verbintenis tussen normale koppels net zo voelt. Reinier is geen vreemde op wie ik toevallig verliefd werd, hij is mijn broer. Hij zou nooit iets doen om me te kwetsen. Ondanks dat weet ik dat onze relatie sociaal en juridisch veroordeeld zou worden, als die zou uitkomen. Nadat Reinier zijn relatie had beëindigd, vroeg hij of ik tijdens mijn vakantie bij hem wilde komen logeren. Zodat we elkaar ‘beter konden leren kennen’. Ik stemde direct toe. Voor de vorm had hij een logeerbed voor me opgemaakt, maar de eerste nacht al lagen we in elkaars armen. Aanvankelijk bleef het bij zoenen en knuffelen, maar we gingen steeds iets verder. Het was alsof we onszelf toestemming gaven van elkaar te genieten. Na een paar dagen was er geen ontkomen meer aan. We hadden sex. De geweldigste sex die ik ooit heb gehad. Het was alsof ik me niet alleen fysiek aan hem had verbonden, het ging dieper dan dat. Onze zielen raakten elkaar. Beter kan ik het niet omschrijven. Hoewel mijn ouders en Reiniers moeder het leuk voor ons vinden dat we elkaar hebben gevonden, en dat we zo goed met elkaar kunnen opschieten, hebben ze er geen idee van hoe close we werkelijk zijn. Niemand weet het. Hoewel we nog heel jong zijn, kan ik me niet meer indenken dat ik ooit mijn leven met een ander zal willen delen. Over de toekomst denken we daarom veel na. We fantaseren wel eens over verhuizen naar een ander land. In Zwitserland is incest niet illegaal, zodat we openlijk samen als partners zouden kunnen leven. En wie weet brengen we ooit nog wel eens een bezoekje aan de donorbank. Maar dan met een heel andere reden. Want het enige wat natuurlijk echt niet verstandig zou zijn, is als wij samen een kindje zouden verwekken."