De oppositie: 'Anxiety my ass! Deal gewoon met je leven'

Agnes vindt het er wat van.
De oppositie: 'Anxiety my ass! Deal gewoon met je leven'

Iedere influencer heeft tegenwoordig last van ‘anxiety’. Stel je niet aan, vindt lifestyle journalist Agnes Hofman (40). Deal gewoon met wat er op je pad komt.

Bekende sterren

"James Charles, Jeffree Star, Manny MUA - ja, ik kijk te veel beautyvideo’s op YouTube – ze hebben allemaal last van anxiety. Jeffree cancelde zijn tiendaagse Europese tour afgelopen januari, want hij had de dood van zijn hondjes Daddy en Diamond in 2019 nog niet verwerkt. En omdat zijn relatie net uit was, had hij geen oppas. De man is 200 miljoen waard en heeft pas een enorme Barbie-villa in Los Angeles gekocht à raison de 15 miljoen dollar, maar een dogsitter voor Drama, Diva, DaVinci en Delicious kan er niet vanaf. Met zijn vermogen kan hij godbetert hondenfluisteraar Cesar Millan himself inhuren. Maar nee, de fur babies alleen laten gaf hem – en hier komt het – anxiety. “And my mental health comes first.” Dat is waar het voor mij wringt. Natúúrlijk komt iemands mental health first, daarover hoeven we niet in discussie. Maar anxiety – een nogal ruim begrip dat je kunt vertalen als bezorgdheid, schroom, verontrusting of angst – wordt er wat mij betreft net iets te vaak ten onrechte ingegooid. James Charles verschijnt huilend voor de camera, want hij heeft er zo’n last van. Maar hij gaat later die avond in full glam en met een grote glimlach naar een feestje van Kylie Jenner. Manny MUA lag onder vuur wegens schaamteloze social climbing en kwam met een excuusvideo om zijn carrière te redden. De YouTuber en make-up artist snikte iets over anxiety en zijn fans sloten hem weer in de armen. Hou op met me!"

Lekker gewoon gebleven

"Anxiety is de ultieme must-have op social media. Al kun je die tas van je favoriete influencer niet kopen, anxiety is gratis. Het is herkenbaar. Daardoor wordt het vaak ingezet om ondanks alle luxe nog ‘wat zijn ze lekker gewoon gebleven’ over te komen. We hebben immers allemaal weleens een paniekmoment, stressaanval of acute pleinvrees. Nou ja, ik dan. Ik ben zo instabiel als een tafel met drie poten. Maar ik block en unfollow tegenwoordig iedereen die het a-woord in zijn of haar mond durft te nemen. De steenrijke YouTubers, de thuiswonende Instagrammers die even hun dag niet hebben. Het regent, het is koud, ze hebben niet goed geslapen, er is drama met een vriendje of ze zijn van de leg door een paar hate comments op social media. Begrijp me niet verkeerd, ik ben helemaal voor het bespreken van psychische problemen. We moeten opener zijn over hoe we ons voelen, absoluut. Maar hoe fijn zou het zijn als iemand als Jeffree Star – met zijn miljoenenpubliek – niet alleen zegt dat hij zich rot voelt, maar ook vertelt wat hij doet om zijn mentale gezondheid te verbeteren. Een businesstripje afzeggen om daarna in zijn privéjet te stappen voor een korte vakantie vind ik zelf niet zo sterk. Mensen die echt stevige anxiety hebben, plakken geen valse wimpers op om daarna weer breed lachend op camera te komen. Het is respectloos naar mensen die het écht even niet meer weten, en door alle interne onrust misschien zelfs geen oplossing zien."

Slikken en weer doorgaan

"Influencers moeten hun invloed niet gebruiken om zichzelf en hun volgers een angststoornis aan te praten. Om een voorbeeld te geven: ik neem gemiddeld elke twee maanden het vliegtuig. Hoewel ik dol ben op de glamour van het vliegen en honderden vluchten in mijn leven heb gemaakt, vind ik het nog altijd spannend. Ik sla altijd een kruisje tijdens de take-off en luister naar klassieke muziek. Ben ik nerveus? Ja. Geeft vliegen me anxiety? Nee. Het is gewoon een kwestie van ‘even slikken en weer doorgaan’, zoals Marco Borsato ooit zong. En dat geldt voor veel situaties. Ruzie met je lover, dingen die niet lekker lopen op je werk, je onbegrepen voelen: dat is het leven. En dat is helaas niet altijd picture perfect. Maar in het algemeen mogen wij – in Nederland en op YouTube – toch niet klagen? En als we dat wél doen, schaar het dan niet onder die vage noemer die anxiety heet."

Xanaxje poppen

"Dat is mijn grootste probleem met mensen die het ten onrechte claimen te hebben: zij kunnen het zich veroorloven. Een paar jaar geleden was ik in Gambia voor een reportage. Daar ontmoette ik een beeldschone jonge vrouw, Fatou. Zij liep dagelijks kilometers naar een waterput. En weer terug. Haar looproute was droog en dor, haar schoenen oncomfortabel. Maar na ons leuke gesprekje, zette ze die zware kan weer op haar hoofd en liep ze door. Om water voor haar kindjes te halen. Ik denk vaak aan haar. Aan haar warme grote glimlach toen ze weer weg liep. Als iemand reden heeft tot anxiety, is zij het wel. Uren lopen op een dag in de brandende zon, om vervuild water te tappen voor je baby’s. “Ik heb geen keuze. Als ik het niet doe, doet niemand het”, zei ze. Fatou heeft dus geen tijd voor anxiety, zelfmedelijden of zenuwen. Dáár heb ik respect voor. Natuurlijk kan en mag je haar situatie niet vergelijken met die van mij, van ons, van bekende influencers. Maar het zegt wel iets over de verwende tijd waarin we leven. Alles kan, en dus willen we alles doen, om daarna te janken dat we overprikkeld zijn. Kritiek of tegenslag trekken we niet. We leggen onszelf een bepaalde druk op om te voldoen aan een niet bestaand ideaal. Maar in plaats van een sessie zelfreflectie of therapie te nemen, poppen we massaal benzodiazepine, zoals valium en Xanax. Dat laatste eventueel in een groene smoothie, zoals in de Real Housewives of Beverly Hills. Ook CBD-olie is hot omdat je er zo lekker rustig van wordt. Het hebben van anxiety lijkt wel een nieuw statussymbool. Wat mij betreft is het niet meer dan een schaamteloos luxeprobleem. En daar word ik zó door getriggerd dat ik er zelf bijna anxiety van krijg..."

Tekst: Agnes Hofman | Beeld: iStock

window._taboola = window._taboola || []; _taboola.push({ mode: 'alternating-thumbnails', container: 'taboola-below-article-5f9b05e3d6189', placement: 'Below Article Thumbnails', target_type: 'mix' });