doDisplay('div-gpt-ad-GraziaNL_below_menu_allpages');

Real life: 'Opeens besefte ik: ik ben keihard opgelicht'

Ze is niet de enige...
doDisplay('div-gpt-ad-GraziaNL_below_image_article');
Real life: 'Opeens besefte ik: ik ben keihard opgelicht'

Wat doe je als je zus appt of je haar wilt helpen met het betalen van een rekening? Suzanne (39) maakte het bedrag over, maar werd opgelicht. En ze is niet de enige: het aantal gevallen van via WhatsApp gepleegde fraude is verviervoudigd, zo meldt de Fraudehelpdesk.

doDisplay('div-gpt-ad-GraziaNL_in-content_top_article');

Onbekend nummer

Suzanne*: "Het was op een middag in september. Ik stond op het schoolplein om mijn kinderen op te halen toen ik van een onbekend nummer, maar wel met een kloppende profielfoto, een appje kreeg van mijn zus. ‘Hoi Suzanne’, stond er. ‘Marieke hier. Mijn oude telefoonnummer mag weg, je kunt mijn nieuwe nummer opslaan. Alles goed met jullie? Ben je bezig?’ ‘Sta bij school’, appte ik terug. ‘Waarom heb je een nieuw nummer?’ ‘Nieuw abonnement, mocht een nieuwe telefoon uitkiezen, geen nummerbehoud’, kreeg ik als antwoord. Vreemd dat ze geen nummerbehoud heeft gedaan, dacht ik, maar toen kwamen de kinderen naar buiten en was ik afgeleid. Vijf minuten later belde ze me via de app. Dat vond ik ook raar, aangezien ze altijd ‘normaal’ belt. Ik nam op, hoorde niets, en kreeg daarna meteen weer een app: ‘Hoor je mij?’ Zogenaamd dus alsof ze de nieuwe telefoon aan het uitproberen was. Ja, deze mensen zijn echt ongelooflijk gehaaid. Ze weten precies wat ze doen.”

Net echt

“Bovendien hadden de oplichters mazzel met de omstandigheden. Ik was druk met de kinderen, mijn zus was net verhuisd terwijl haar vriend in het buitenland zat. Daardoor had ik bij het volgende appje nog steeds geen argwaan. ‘Zou je me kunnen helpen? Ik moet voor vijf uur twee rekeningen betalen, alleen lukt het me niet in te loggen. Stort het meteen terug zodra dat weer kan.’ In het volgende bericht stonden de bankgegevens. De naam van de begunstigde, een IBAN-nummer van de Rabobank, onder het kopje beschrijving een reeks cijfers en dan tenslotte twee bedragen: 898,99 en 756,45 euro. Mijn vriend had er geen goed gevoel over. Maar omdat hij weg moest en ik zei: ‘Doe nou maar’, maakte hij het geld toch over. Ondertussen stuurde ik, zoals gevraagd, een screenshot van de betaling zodat ze die kon mailen om te laten zien dat ze had betaald. Na een dankjewel ontving ik een nieuwe app. ‘Zou je me ook met deze nog kunnen helpen? Als ik niet betaal, krijg ik een aanmaning en dan is alles voor niets geweest.’ Dat was het moment waarop alle alarmbellen begonnen te rinkelen. Opeens dacht ik: hier klopt helemaal niets van.”

Dader onbekend

“Eerst heb ik de hele boel bij elkaar gevloekt. Waarom had ik mijn zus niet gebeld om het nummer te verifiëren? Waarom had ik zonder haar te spreken dat geld overgemaakt? Daarna heb ik meteen contact opgenomen met de bank. Die blokkeert de tegen-rekening, zodat die niet meer gebruikt kan worden. Alleen vertelde de politie later dat het geld meestal onmiddellijk nadat ze de screenshots van de betaling hebben ontvangen van de rekening wordt gehaald. Inderdaad heb ik van de 1600 euro niet meer dan 400 teruggekregen. Dat was het bedrag dat nog op de rekening stond toen die werd geblokkeerd, en daarmee was het onderzoek afgesloten. Wie dit heeft gedaan, zal ik dus waarschijnlijk nooit weten. Door een gebrek aan mankracht kan de politie de camerabeelden van de plek waar is gepind niet nakijken. Ook hebben ze geen tijd na te gaan wie de bankrekening heeft geopend en dus zijn naam en adres heeft verkocht aan de oplichters. Een ‘dienst’ waarvoor deze zogenaamde ‘katvangers’ zo’n honderd of tweehonderd euro vangen.”

Dure les

“Natuurlijk baal ik ervan. 1200 euro is niet weinig en het was ons spaargeld. Maar als je de politie bij de aangifte hoort zeggen dat dit de nieuwe criminaliteit is, word ik liever zo beroofd dan dat ze mijn huis binnendringen en dat leegjatten terwijl ik lig te slapen. Uiteindelijk kon ik mezelf dan ook wel makkelijk vergeven. Normaal trap ik nooit in dit soort dingen. Als ze me op een rustig moment hadden getroffen, was het denk ik niet gebeurd. Alleen gebeurde het in een haastig moment en hadden ze ter voorbereiding goed op internet rondgespeurd. Via Facebook wisten ze waarschijnlijk dat Marieke en ik zussen zijn, haar profielfoto hadden ze sowieso daarvandaan, en via Google hebben ze mijn nummer achterhaald. Hoe dan ook heb ik mijn dure les wel geleerd. Dit zal me niet nog eens overkomen. Aan de andere kant: ze zijn superslim en verzinnen steeds weer nieuwe trucs. Maar nooit maak ik meer zomaar geld over zonder van tevoren te hebben gecheckt of het klopt, ook al ziet het er nog zo realistisch uit.”

*Op verzoek van de geïnterviewde hebben wij niet haar echte naam gebruikt.

Tekst: Carlijn Simons | Beeld: BSR

doDisplay('div-gpt-ad-GraziaNL_in-content_bottom_article');